SA/Bd 2518/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Hanna Szpunar-Radkowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Wojewody K. - P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżone postanowienie SA/Bd 2518/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], Nr [...], Prezydent Miasta B. orzekł o uznaniu P. K. za osobę bezrobotną i o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W piśmie z dnia 12 lutego 2003r. P. K. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym określił orzeczoną odmowę jako odmowę przyznania "świadczeń emerytalnych". Wojewoda K. - P. zakwalifikował powyższe pismo jako wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego i przy piśmie z dnia 18 marca 2003r. zwrócił je wraz z aktami organowi pierwszej instancji. Pismem z dnia 23 kwietnia 2003r. ( data wpływu do sekretariatu Powiatowego Urzędu Pracy ), P. K. odwołał się od decyzji z dnia [...] i jednocześnie do niego załączył swoje pismo z 12 lutego 2003r. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], Wojewoda K. - P. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, gdyż uznał, że decyzja została najdalej doręczona 12 lutego 2003r. i w takim przypadku odwołanie należało złożyć do 26 lutego 2003r. a nie w dniu 25 kwietnia 2003r. Termin doręczenia decyzji został ustalony przez Wojewodę na podstawie oceny treści wskazanego wyżej pisma P. K. z 12 lutego 2003r., tego, że wtedy po raz pierwszy powołał się on na decyzję organu pierwszej instancji. W skardze z dnia 24 lipca 2003r., P. K. podniósł, iż odwołanie zostało złożone 12 lutego 2003r., a więc został zachowany termin do jego wniesienia przewidziany przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda K. - P. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę uchyla postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie, spór zasadza się na prawidłowym określeniu, które z pism skarżącego, czy pismo z 12 lutego2003r. czy z 23 kwietnia 2003r., należało uznać za odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...]. Zgodnie z art. 128 kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi, co do treści odwołania. Taki zapis oznacza, że odwołanie od decyzji organu administracji publicznej jest środkiem zaskarżenia niesformalizowanym co do formy i skutecznym już jest samo wyrażenie przez stronę swojego niezadowolenia. Oznacza również, że na organie ciąży obowiązek oceny treści pisma mogącego stanowić odwołanie, w sposób indywidualny, w kontekście wszystkich okoliczności sprawy. Oceniając pierwsze ze złożonych w sprawie pism, Sąd stwierdził, że już w pierwszym zdaniu strona wyraźne określiła swoje oświadczenie jako odwołanie od, dokładnie zresztą, oznaczonej decyzji organu pierwszej instancji. Również w piśmie z dnia 23 kwietnia 2003r., P. K. potwierdził, że w dniu 12 lutego 2003r., złożył odwołanie. Mając powyższe na względzie, błędnym jest pogląd Wojewody K. - P., że dopiero 25 kwietnia 2003r. zostało wszczęte postępowanie odwoławcze, gdyż skarżący wyraził swoje niezadowolenie z decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...] w piśmie datowanym w dniu 12 lutego 2003r. i w świetle cytowanego przepisu procedury administracyjnej, w dniu złożenia tego oświadczenia zostało złożone odwołanie od wskazanej decyzji. Oznaczenie przez P. K. w odwołaniu, swojego żądania przedmiotowo inaczej niż przedmiot rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, w kontekście sprawy, stanowić mogło jedynie wątpliwość czy oprócz odwołania nie zostało złożone dodatkowo odrębne żądanie. W takim przypadku, zgodnie z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego wyrażonymi w art. 7 - 9 kpa, organ miał obowiązek przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Z tych wszystkich powodów, stosownie do art. 128 kpa, to właśnie moment wniesienia pisma z dnia 12 lutego 2003r. powinien stanowić przedmiot postępowania mającego na celu ustalenie czy został zachowany termin do złożenia odwołania. W sprawie, nie ustalono w jakiej dacie została doręczona stronie decyzja organu pierwszej instancji. Brak takiego ustalenia nie pozwala na ocenę czy odwołanie z 12 lutego 2003r. ( data stempla pocztowego) zostało złożone z zachowaniem terminu jaki jest wymagany do skutecznego zaskarżenia aktu administracyjnego. Z tych powodów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w przypadku gdy nie uznano jako odwołania pierwszego pisma, w którym strona wyraziła swoje niezadowolenie z decyzji oraz gdzie nie ustalono daty doręczenia decyzji - narusza prawo w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Sprawa odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...], zostanie ponownie rozpoznana i rozstrzygnięta przez Wojewodę K. - P. Dodatkowo, Sąd wskazuje, że art. 134 kpa nie daje podstaw do orzeczenia o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. Mając na względzie powyższe i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit c) ustawy - Prawo o postępowaniu administracyjnym, orzeczono jak w sentencji. G. Malinowska-Wasik W. Czerwiński M. Łent