SA/Bd 2647/03

WyrokWSA w Bydgoszczy2004-03-03

Skład orzekający: Jan Grzęda, Marzenna Linska-Wawrzon, Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę może zostać wydana, gdy istnieje spór co do prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a organ administracji nie wyjaśnił tej kwestii w sposób jednoznaczny, opierając się jedynie na akcie notarialnym, zamiast na aktualnym wypisie z księgi wieczystej?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma obowiązek wyjaśnić wszelkie wątpliwości dotyczące prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zwłaszcza gdy strona podnosi zarzuty w tym zakresie. Opieranie się wyłącznie na akcie notarialnym, bez weryfikacji aktualnego stanu prawnego nieruchomości w księdze wieczystej, stanowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7, 77, 80) i jest podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Wójt Gminy Z. W. wydał L. K. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego i gospodarczego. M. T. odwołał się, twierdząc, że nie jest L. K. właścicielem działki. Wojewoda K.-P. utrzymał decyzję w mocy, uznając prawo L. K. do dysponowania nieruchomością na podstawie aktu notarialnego. M. T. zaskarżył decyzję Wojewody do sądu, podnosząc te same zarzuty. W trakcie postępowania sądowego M. T. przedstawił dowody wskazujące na jego własność działki.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody K.-P. i zasądzono od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody K.-P. na rzecz skarżącego kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Decyzją z [...] Wójt Gminy Z. W. zezwolił L. K. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w G. Od tej decyzji odwołał się M. T., wnosząc o jej uchylenie podnosząc, że L. K. nie jest właścicielem przedmiotowej działki, bowiem to właśnie M. T. – skarżący - jest właścicielem działki nr [...]. Wojewoda K.-P. decyzją z [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzje Wójta Gminy Z. W. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym po 10 lipca 2003 r., do wniosku o pozwolenie na budowę wnioskodawca winien dołączyć dowód potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ pierwszej instancji dołączył do akt postępowania administracyjnego odpis aktu notarialnego, z którego wynika, że L. K. jest właścicielem działki nr [...] objętej pozwoleniem na budowę. Organ odwoławczy stwierdził, że akt ten został "uwidoczniony w księgach wieczystych". W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. T. podniósł zarzuty, jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Wojewoda K.-P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji z [...]. Następnie skarżący dołączył do akt sprawy pismo Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w T. z [...], z którego wynika, że powierzchnię działki [...] zmniejszono. Na rozprawie 3 marca 2004 r. skarżący przedłożył decyzję Naczelnika Gminy Z. W. z [...] dotyczącą ustalenia M. T. jako nabywcy działki [...] położonej w G., wypis z rejestru gruntów i akt notarialny z [...] (Nr rep. [...]) sporządzony w PBN w T., z którego wynika, że M. T. kupił grunt obecnie mający numer ewidencyjny [...]. Ponadto skarżący oświadczył, że nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany numeracji działek i ich podziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Skarżący podnosił zarzut, że inwestor nie ma prawa do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Podnosił, że przedmiotowa działka została wyłączona z nieruchomości stanowiącej jego własność i wskazał na dowody dotyczące podziału nieruchomości i nadania poszczególnym działkom nowych numerów geodezyjnych. Okoliczność ta nie została w ogóle wyjaśniona przez organ rozstrzygający. Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 11 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 10 listopada 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) przez pojęcie "prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywanych robót budowlanych". W stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania decyzji inwestor miał obowiązek przedstawić dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 33 ust. 2 pkt 2 wyżej cyt. ustawy Prawo budowlane). W postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę na działce [...] M. T. przedstawił dowody, z których wynika, że prawo L. K. do dysponowania tą działką na cele budowlane nie jest prawidłowo udokumentowane, bowiem z treści księgi wieczystej nie wynika prawo własności inwestora w stosunku do tej działki. Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu, że fakt nabycia nieruchomości stanowiącej działkę [...] został uwidoczniony w księgach wieczystych. Tymczasem w aktach postępowania administracyjnego brak jakiegokolwiek dowodu na tę okoliczność, a z oświadczenia skarżącego wynika, że strony toczą spór w tej kwestii przed sądem powszechnym. Oznacza to, że organ nie wyjaśnił zagadnienia, kto jest uprawniony do dysponowania nieruchomością, której dotyczy przedmiotowa decyzja. Brak takich ustaleń w sytuacji, gdy skarżący podnosił tę okoliczność, stanowi poważne naruszenie przepisów art. art. 7, 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego i daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że akt notarialny nie mógł w tej sprawie stanowić jedynego przekonującego organ dowodu na okoliczność, że to L. K. ma prawo dysponować nieruchomością na cele budowlane. Takim dokumentem mógł być w tej sytuacji jedynie aktualny wypis z księgi wieczystej. Organ nie może powoływać się na nieokreślone bliżej księgi wieczyste. W decyzji należało wskazać konkretną księgę wieczystą z ustaleniem, kto jest wymienionym w niej właścicielem nieruchomości. Mając zatem powyższe na względzie, Sąd na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ust. a ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 209 cytowanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło