SA/Bd 2654/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Liwacz Asesor sądowy Grzegorz Saniewski Protokolant Małgorzata Buczkowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi H. H. na postanowienie Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego z tytułu nienależnie pobranego świadczenia oddala skargę Syg. akt. SA/Bd 2654/03 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. obejmującego należność z tytułu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego w kwocie [...]. W toku prowadzonych czynności egzekucyjnych w dniu 26 kwietnia 2003r organ egzekucyjny dokonał zajęcia nadpłaty skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych wynikającej z zeznania podatkowego PIT-37 za 2002r. W dniu 06 maja 2003r do organu egzekucyjnego wpłynęło pismo zobowiązanego zawierające zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zobowiązany wskazał, że zadłużenie powstało w związku z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej, której upadłość ogłoszono postanowieniem Sądu z dnia [...] w sprawie [...]. Postępowanie upadłościowe zakończone zostało w dniu 29 sierpnia 2001r. W ocenie zobowiązanego wierzyciel miał możliwość zgłoszenia swojej wierzytelności w toku postępowania upadłościowego. Na podstawie art.34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w sprawie wniesionych zarzutów, skutkiem czego wierzyciel postanowieniem z dnia [...] wyraził stanowisko uznając wniesiony zarzut za nieuzasadniony. Organ egzekucyjny związany stanowiskiem wierzyciela w kwestii zasadności i wymagalności dochodzonego roszczenia postanowieniem z dnia [...] również odmówił uznania wniesionych zarzutów. W zażaleniu od tego postanowienia zobowiązany ponownie podniósł zarzut, iż należność objęta tytułem wykonawczym winna być dochodzona w toku postępowania upadłościowego. Organ odwoławczy podniósł, że zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią podstawowy środek służący ochronie zobowiązanego w sytuacji, gdy postępowanie to narusza istotne zasady tego postępowania lub gdy egzekucja jest niedopuszczalna. Podstawą wniesienia zarzutu na postępowanie egzekucyjne mogą być przesłanki wymienione w art.33 pkt.1-10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Do tych okoliczności należy również powołany zarzut, dotyczący niedopuszczalności prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Stosownie do art.34 wskazanej ustawy zarzuty zgłoszone na podstawie art.33 pkt.1-7, 9 i 10 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art.33 pkt.1-5 wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. W myśl art.34 § 4 organ egzekucyjny dopiero po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów. Zgodnie z art.29 § 1 ustawy organ egzekucyjny zobowiązany jest z urzędu do zbadania dopuszczalności egzekucji administracyjnej, nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, jego kontrola ograniczona jest bowiem wyłącznie do ustalenia kwestii czy dana należność może być dochodzona w trybie egzekucji administracyjnej oraz czy wystawiony przez wierzyciela tytuł wykonawczy nie zawiera braków lub błędów formalnych. W toku postępowania odwoławczego, po dokonaniu szczególnej analizy materiału dowodowego stwierdzono, iż dochodzona należność z tytułu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego podlega egzekucji administracyjnej. Wystawiony przez wierzyciela tytuł wykonawczy spełnia również wszystkie wymogi formalne określone przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i dlatego może stanowić podstawę prowadzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia podnosząc merytoryczne zarzuty kwestionujące zasadność należności objętej tytułem wykonawczym oraz wskazując, że należność ta powinna być zgłoszona do masy upadłości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Bezspornie skarżący wniósł w terminie zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...]. Mając na uwadze, że skarżący kwestionował istnienie obowiązku objętego tytułem, zgodnie z art. 34 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny był zobowiązany – w celu podjęcia rozstrzygnięcia o zarzutach – uzyskać w formie postanowienia stanowisko wierzyciela. Stanowisko takie jest dla organu egzekucyjnego wiążące, co oznacza, że w tym zakresie nie ma on żadnej swobody co do rozstrzygnięcia. W realizacji obowiązku uzyskania stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela czyli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o wydanie stosownego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] wierzyciel orzekł, że podtrzymuje zasadność i wymagalność egzekwowanego obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie kwestionowanego tytułu wykonawczego. W konsekwencji treści postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela, na podstawie art.34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] uznał zarzuty za nieuzasadnione. Przesądzenie w sprawie SA/Bd 2818/03 o braku zasadności skargi w przedmiocie stanowiska wierzyciela, determinuje w niniejszej sprawie ( w braku innych zarzutów) oddalenie skargi. Na marginesie podnieść jedynie należy, że Sąd przeprowadził dowód z akt Sądu Okręgowego w T. w sprawie [...], w której zobowiązany H. H. odwoływał się od spornej decyzji ZUS do sądu i wyrokiem z 16 kwietnia 2002r odwołanie zostało oddalone. W ocenie Sądu orzekającego w tej sprawie właśnie postępowanie przed sądem powszechnym stwarzało skarżącemu możliwość kwestionowania zasadności decyzji w oparciu o argumentację, którą zobowiązany podnosił w zarzutach, dotyczącą jego sytuacji prawnej po zakończeniu postępowania upadłościowego. Z analizy akt sprawy wynika, że taka ocena nie była przedmiotem postępowania. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.