SA/Bd 2657/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Hanna Szpunar-Radkowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prezydenta Miasta T. na postanowienie Wojewody K.-P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania zezwolenia na zajęcie części nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewody K.-P. na rzecz Prezydenta Miasta T. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania. SA/Bd 2657/03 UZASADNIENIE W postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta Miasta T. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na budowę kolektora K-III, magistrali wodociągowej, wodociągu rozdzielczego, przyłącza wodociągowego oraz kanalizacji sanitarnej rozdzielczej na nieruchomości będącej własnością J. i L. M., właściciele złożyli wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie w sprawie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji. Postanowieniem z [...] Prezydent Miasta T. odmówił zawieszenia postępowania, a w dniu [...] Wojewoda K.-P. wydał postanowienie nr [...], w którym uchylił orzeczenie organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodnie z którą miałoby nastąpić ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, utraciła ważność. Na to postanowienie, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta T., skargę złożył Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w T. W skardze zakwestionował prawidłowość ustaleń, co do daty upływu ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) cyt. ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla je w części lub całości, w przypadku gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych powodów niż wskazane w jej uzasadnieniu. Zaskarżone postanowienie kończyło postępowanie toczące się na wniosek stron, który w badanym stanie faktycznym nie został wycofany. Stan sprawy nie uzasadniał zatem umorzenia postępowania, gdyż w takim przypadku nie można uznać, że postępowanie było bezprzedmiotowe. Nie dawało również podstawy do umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia, stwierdzenie przez organ odwoławczy braku przesłanek do prowadzenia postępowania zasadniczego, toczącego się nadal w pierwszej instancji. W takiej sytuacji organ administracji obowiązany był wydać orzeczenie merytoryczne, na podstawie ustaleń w zakresie istnienia przesłanek określonych w art. 97 kpa. Mając powyższe na uwadze i stwierdziwszy, że zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 ust. 1) lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy.