SA/Bd 2749/03

WyrokWSA w Bydgoszczy2004-03-10

Skład orzekający: Wiesław Czerwiński, Elżbieta Piechowiak, Mirella Łent

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze może wydać decyzję pogarszającą sytuację strony odwołującej się (przyznać niższy dodatek mieszkaniowy) bez wykazania, że decyzja organu pierwszej instancji rażąco naruszała prawo lub interes społeczny?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przyznając dodatek mieszkaniowy w niższej kwocie niż organ pierwszej instancji, naruszyło art. 139 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy nie wykazał, że decyzja organu pierwszej instancji rażąco naruszała prawo lub interes społeczny, co jest warunkiem wydania decyzji na niekorzyść strony odwołującej się. W związku z tym zaskarżona decyzja została uchylona.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta T. przyznającą M. B. dodatek mieszkaniowy w wyższej kwocie i przyznała go w niższej kwocie. Skarżący wskazał w skardze na swoją złą sytuację materialną. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na podstawie przepisów PPSA, ponieważ skarga została wniesiona przed 1 stycznia 2004 r.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. i stwierdzono, że nie podlega ona wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. SA/Bd 2749/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uchyliło decyzję z dnia [...] nr [...], Prezydenta Miasta T., przyznającą M. B. dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł. miesięcznie i przyznało dodatek w kwocie [...] zł. miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji, organ odwoławczy wskazał, że podana w decyzji pierwszoinstancyjnej kwota została wyliczona niezgodnie z regułami określonymi w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Organ wyjaśnił, że przyznanie dodatku mieszkaniowego nie opiera się na uznaniu administracyjnym, ale na zasadach ściśle ustalonych w przepisach prawa. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący wskazał na swoją złą sytuację materialną. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do zaskarżonej decyzji, nie ma natomiast kompetencji w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) cyt. ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla je w części lub całości, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skargę uwzględniono z innych względów niż podane w jej uzasadnieniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., przyznając dodatek mieszkaniowy w kwocie mniejszej od przyznanej przez organ pierwszej instancji o [...] zł. naruszyło art. 139 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym nie mogło wydać decyzji na niekorzyść M. B., gdyż nie wykazało, że decyzja Prezydenta Miasta T. rażąco naruszyła prawo lub interes społeczny. Istniejący w procedurze administracyjnej zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się, oznaczał, że rozpatrując odwołanie, organ każdorazowo po dokonaniu oceny stanu faktycznego sprawy pogarszającej sytuację prawną odwołującego się w stosunku do sytuacji wynikającej z decyzji organu pierwszej instancji, musiał ustalić czy ta decyzja rażąco naruszyła prawo lub rażąco naruszyła interes społeczny. Negatywny wynik tego ustalenia oznaczał brak możliwości podjęcia rozstrzygnięcia odmiennego od rozstrzygnięcia zapadłego wcześniej. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło