SA/Bd 2844/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Asesor sądowy Grzegorz Saniewski Protokolant Joanna Szklarska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji celnej towaru oddala skargę Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...], w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Organ odwoławczy orzekając co do istoty sprawy, uznał zgłoszenie celne [...] nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji towaru, zmieniając ją z [...] na [...]. Skarżący w dniu 27 marca 2003r. zgłosił w Urzędzie Celnym w T., na podstawie dokumentu [...] do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, samochód marki OPEL, rok produkcji 1998, wg kodu [...] ze stawką celną w wysokości 0%. Naczelnik Urzędu Celnego w T., decyzją z dnia [...] uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości. W decyzji tej dokonał zmiany klasyfikacji towaru, zakwestionował zadeklarowaną przez stronę wartość celną pojazdu oraz odmówił zastosowania "0" stawki celnej. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie zarzucając organom celnym naruszenie art. 13 §1, art. 85 §1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny w związku z §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, a także naruszenie prawa procesowego: art. 77 Kpa poprzez niewłaściwe rozpatrzenie materiału dowodowego oraz art. 7 Kpa poprzez przekroczenie granic swobodnego uznania. Organ odwoławczy uchylając zaskarżoną decyzję w całości uznał, że organ I instancji nie wskazał istnienia uzasadnionych przyczyn zakwestionowania wiarygodności danych znajdujących się w zgłoszeniu celnym oraz dokonał błędnej kalkulacji wartości celnej. Organ II instancji uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej a ponadto uwzględnił deklarację na fakturze, i przyjął stawkę celną obniżoną "0" mając na uwadze fakt, iż strona skarżąca w trakcie postępowania odwoławczego przedłożyła świadectwo EUR 1. Dyrektor Izby Celnej jednocześnie stwierdził błąd jaki popełniono w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego przy taryfikacji importowanego samochodu marki OPEL, rocznik produkcji 1998 – kwalifikując towar do pozycji [...] zamiast [...]. Wydając przedmiotową decyzję organ odwoławczy podkreślił, że podstawą prawną wydawanych przez organy celne decyzji są przepisy prawa celnego, które mają charakter autonomiczny, co oznacza, że z okoliczności zarejestrowania pojazdu jako ciężarowy nie można wyprowadzić wniosków, które by determinowały taryfikację celną. Skarżący w dniu 19 września 2003r. powyższą decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] Nr [...] zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy, zarzucając: - naruszenie art. 13 §1, art. 85 §1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny w związku z §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej, - naruszenie prawa procesowego tj. art. 77 Kpa poprzez niewłaściwe rozpatrzenie materiału dowodowego oraz art. 7 Kpa poprzez przekroczenie granic swobodnego uznania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, wywodząc podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego opierając się badaniu jej legalności a nie celowości, czyli zgodności decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu, gdy Sąd stwierdzi takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia prawidłowego ustalenia klasyfikacji towaru sprowadzonego z zagranicy, w tym wypadku samochodu marki OPEL, rok produkcji 1998. W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu podstawą prawną, na jakiej powinien się oprzeć organ celny przy ustaleniach klasyfikacji taryfowej są przepisy prawa celnego i zawarte tam oceny, natomiast dla potrzeb rejestracji pojazdu istotne są postanowienia ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.) oraz przepisów wykonawczych, a w szczególności przepisy Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000r.w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzoru dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2001r. Nr 4, poz. 37). Obie ustawy są autonomiczne i z faktu zarejestrowania pojazdu jako ciężarowy (co może być wadliwe) nie można wyciągać wniosku o taryfikacji celnej. Na podstawie przepisów prawa celnego, w oparciu o przesłanki wynikające z nomenklatury towarowej taryfy celnej organ celny stwierdził, iż przedmiotowy pojazd jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, opierając się na ocenie budowy pojazdu oraz na posiadanych dokumentach tj. protokole z oględzin pojazdu z dnia 22.05.2003r., dokumentacji fotograficznej, opinii biegłego oraz wyjaśnieniach wynikających z pisma General Motors Poland. O takim przeznaczeniu pojazdu w stanowisku przyjętym przez organy celne świadczyły następujące jego cechy: całkowite przeszklenie, 5-drzwiowe nadwozie, tapicerka w całym wnętrzu, widoczne miejsca do zamontowania pasów bezpieczeństwa (w trakcie przebudowy je wymontowano) oraz uchwyty do trzymania się dla pasażerów, czy górne oświetlenie. O wyborze właściwego kodu decyduje bowiem głównie funkcja pojazdu i aby dokonać właściwej kwalifikacji należało ustalić jakie było zasadnicze przeznaczenie pojazdu wg zamysłu producenta a nie przeznaczenie w sensie wykorzystania przez importera, w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego. W tym względzie Sąd podziela poglądy wyrażone we wcześniejszych wyrokach NSA (vide wyrok NSA O/Z w Bydgoszczy z dnia 06.05.2003r. sygn. akt SA/Bd 702/03, oraz wyrok NSA z 22.11.1994r. VSA 1504/94). W ocenie Sądu klasyfikacja towarowa przedmiotowego samochodu dokonana przez organy celne nie naruszyła przepisów prawa. Do pozycji 8703 Taryfy celnej – zgodnie z brzmieniem klasyfikuje się samochody i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób łącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Samochodami tymi można przewozić również towary. Natomiast samochody zakwalifikowane do pozycji 8704 służą zasadniczo do transportu towarowego. Przy tej pozycji nie ma mowy o tym, że pojazdy te mogą służyć również do przewozu osób. Według oświadczenia General Motors Poland z dnia [...] przedmiotowy samochód był wyprodukowany jako osobowy, a jego przeznaczenie mogło być zmienione na osobowo-towarowe kombi. Przebudowa samochodu (jak wynika z opinii rzeczoznawcy z dnia 10.04.2003r.) została wykonana poza fabryką i polegała między innymi na zamontowaniu kratki oddzielającej przestrzeń ładunkową od przestrzeni pasażerskiej, wymontowaniu kanapy tylnej oraz pasów bezpieczeństwa oraz zamontowaniu skrzyni ładunkowej wykonanej ze sklejki drewnianej wyrównującej podłogę. Natomiast rzeczoznawca na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym stwierdził, że OPEL kwalifikuje się jako samochód ciężarowy. Fakt wymontowania kanapy (za granicą) nie uzasadnia zmiany klasyfikacji do kodu 8704 zgodnie z regułą 2 a Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 z dnia 23 grudnia 2002r.) pojazd taki należy klasyfikować do poz. 8703, tak jak wyrób kompletny. W ocenie Sądu klasyfikacja pojazdu do kodu PCN oparta została na obiektywnych cechach pojazdu, a ocena materiału dowodowego nie cechuje się dowolnością. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego art. 13 §1 i art. 85 §1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny. Stosownie do przepisów art. 13 §1 cło określono w oparciu o taryfę celną. Zgodnie z art. 85 §1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe wymagalne są według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia i według stawek w tym dniu obowiązujących. Przeprowadzając klasyfikację pojazdu organy kierowały się regułą zawartą w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującej się w Taryfie Celnej. Sąd uznał również za chybiony zarzut, podniesiony przez pełnomocnika skarżącego, naruszenia artykułów Kodeksu postępowania administracyjnego 77 i 7 poprzez niewłaściwe rozpatrzenie materiału dowodowego i poprzez przekroczenie granic swobodnego uznania jest chybiony zważywszy na fakt, iż w przedmiotowej sprawie przywołane przepisy Kpa nie mają zastosowania. W przedmiotowej sprawie stosuje się odpowiedniki artykułów Ordynacji podatkowej zawarte w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W ocenie Sądu twierdzenia organów celnych zostały oparte na właściwym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego. Organy celne dołożyły starań, aby wyjaśnić stan faktyczny sprawy i sprawę załatwić. Nie przekroczyły także granic swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę należało oddalić.