SA/Bd 2997/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. i Z. K. na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. SA/Bd 2997/03 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] Nr [...] nakazujące M. i Z. K. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych wykonywanych w związku z realizacją budynku mieszkalnego przy ul. [...] w C. Organy obu instancji powołały się na przepis art. 50 ust.1 pkt3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane(tekst jednolity Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz.1126 ze zm.). Na podstawie akt sprawy, w szczególności protokołu kontroli budowy przeprowadzonej w dniu 12 czerwca 2003r. ustalono, że roboty prowadzone są niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a także naruszają postanowienia wynikające z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w której – zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - ograniczono wysokość budynku do 1,5 kondygnacji. Tymczasem inwestorzy na dzień wstrzymania prowadzenia robót budowlanych wybudowali budynek o pełnych dwóch kondygnacjach. Przedłożony przez inwestorów typowy projekt budynku [...] jest niezgodny ze znajdującym się w zasobach archiwalnych Urzędu Miasta C. zatwierdzonym projektem budowlanym, gdyż nie zawiera poprawek naniesionych przez projektanta kolorem czerwonym, dostosowujących zamierzenie budowlane do wymogów wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z wyjaśnień złożonych przez Burmistrza Miasta C. w trakcie postępowania toczącego się przed organem drugiej instancji wynika, że obowiązującym projektem technicznym jest projekt adaptowany przez projektanta K. S. z naniesionymi kolorem czerwonym zmianami datowanymi 3 listopada 1999r. Postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. i Z. K. wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 50 ust.1 pkt3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane poprzez błędne ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wydania postanowienia w trybie tego przepisu. Zdaniem skarżących organy orzekające w sprawie dopuściły się także naruszenia art.7,77§1 i 80 kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego dotyczącego istoty rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia, czy projekt budowlany zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta C. z dnia [...] istotnie zawierał naniesione kolorem czerwonym zmiany ograniczające wysokość budynku do 1,5 kondygnacji. Skarżący podnieśli, że w ramach adaptacji projektu typowego dokonano jedynie naniesienia na nim kolorem czerwonym zmiany polegającej na dobudowie garażu i projekt w tym kształcie został zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę. Zdaniem skarżących, naniesione na projekcie znajdującym się w archiwum Urzędu Miasta C. zmiany wysokości budynku dokonane zostały przez pracownika tego urzędu już po wydaniu pozwolenia na budowę i noszą znamiona fałszerstwa, o czym skarżący zawiadomili organy ścigania. Odpowiadając na skargę K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie z treścią art. 97§1tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270). Skarga jest uzasadniona, albowiem podejmując zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organy administracyjne naruszyły przepisy postępowania administracyjnego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Przede wszystkim należy zgodzić się z podniesionym w skardze zarzutem, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia decyzji sprawa nie została w sposób dostateczny wyjaśniona. Zasadniczą wątpliwość budzi przede wszystkim przyjęcie przez organy orzekające w sprawie, że roboty budowlane prowadzone są przez inwestorów w sposób istotnie odbiegający od warunków i ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę. Decyzja o pozwoleniu na budowę obejmująca budowę całości lub części obiektu budowlanego, rozbudowę, nadbudowę czy modernizację w sposób ogólny określa jej zakres. Uszczegółowienie, konkretyzacja robót budowlanych znajduje się w stanowiącym integralną część decyzji projekcie budowlanym, który określa formę, kubaturę, powierzchnię obiektu i rozwiązania techniczne, wskazuje na umiejscowienie urządzeń technicznych i części budynku. Takim załącznikiem do decyzji o pozwoleniu na budowę był w niniejszej sprawie projekt budowlany domu mieszkalnego [...] adaptowany przez projektanta K. S. W części graficznej projektu przedłożonego przez skarżących, na rysunkach A5, A6, A7, A8,A9 i A10 oznaczono kolorem czerwonym poprawki dotyczące rozbudowy budynku o garaż jednostanowiskowy oraz wydłużenia ściany garażu istniejącego. Powyższe zmiany uwzględnione zostały również w części opisowej projektu w formie adnotacji, a także poprzez skorygowanie podstawowych danych technicznych w stosunku do danych uwzględniających wielkość budynku w/g projektu typowego. W egzemplarzu w/w projektu znajdującym się w archiwum Urzędu Miasta C. na rysunkach A5, A6, A7, A8,A9 i A10 dodatkowo znajdują się oznaczone kolorem czerwonym poprawki dotyczące obniżenia wysokości budynku, a także pieczątka projektanta z odręcznym, nieczytelnym podpisem opatrzona datą 3.11.99. Jednocześnie w części opisowej projektu brak jest jakichkolwiek informacji o powyższych zmianach, nie są one również uwzględnione w danych technicznych dotyczących kubatury, wielkości powierzchni użytkowej budynku. Skarżący powołując się na powyższe rozbieżności wskazują, że pozwolenie na budowę obejmowało przedłożony przez nich projekt, tym samym obejmowało pozwolenie na wybudowanie budynku o dwóch kondygnacjach. Organy obu instancji nie podjęły żadnych czynności zmierzających do wyjaśnienia sprzeczności występujących we wskazanych egzemplarzach projektu budynku. Zadowoliły się stwierdzeniem, że roboty prowadzone są niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a także naruszają postanowienia wynikające z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a ustalenia w tym zakresie oparły na wyjaśnieniach złożonych przez Burmistrza Miasta C. Takie rozstrzygnięcie kwestii rozbieżności w obu egzemplarzach tego projektu, które mają podstawowe znaczenie dla oceny, czy roboty budowlane prowadzone są przez inwestorów w sposób istotnie odbiegający od warunków i ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę nie spełnia wymogów art. 7,8, 75, 76, 77§1 i 80 kpa. Organy zobligowane były także do wyjaśnienia powodów rozbieżności obu egzemplarzy projektu, a w szczególności dlaczego zmiany naniesiono jedynie na jeden z nich, kto i kiedy tych poprawek dokonał. Wyjaśnienie tych okoliczności ma szczególne znaczenie w świetle zeznań projektanta budynku K. S. złożonych w trakcie jego przesłuchania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w T. w dniu 28 lipca 2003r. Z zeznań tych wynika, że poprawki na projekcie znajdującym się w posiadaniu Urzędu Miasta C., w zakresie obniżenia wysokości budynku celem dostosowania projektu do wymogów decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dokonane zostały przez pracownika urzędu już po doręczeniu skarżącym decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, a następnie zmiany te zostały podpisane przez projektanta i oznaczone datą wsteczną. Brak jest w zaskarżonym postanowieniu oceny zeznań tego świadka, co należy uznać za naruszenie zasady wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego określonej w art. 77§1 kpa. Jednoznaczne stwierdzenie, która z wersji projektu zatwierdzona została w decyzji o pozwoleniu na budowę i doręczona inwestorom ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia z uwagi na treść art. 110 kpa, z którego wynika moc wiążąca decyzji administracyjnej dla organu, który ją wydał. Dopiero ustalenie powyższych okoliczności umożliwi dokonanie oceny, czy skarżącym można postawić zarzut prowadzenia robót budowlanych niezgodnie z warunkami i ustaleniami określonymi w tej decyzji, a tym samym czy w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do wydania postanowienia w trybie w art. 50 ust.1pkt 3 Prawa budowlanego. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że materiał dowodowy nie został w przedmiotowej sprawie zebrany w sposób wyczerpujący, a stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości, do czego organy były zobowiązane w świetle przepisów art. 7 i 77§1 i 80 kpa. W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonego naruszenia przez organy pierwszej i drugiej instancji przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie przepisu 145 § 1 pkt 1 lit. c, art.135 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.