SA/Bd 3036/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Asesor sądowy Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Magdalena Buczek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi H. S., J. S., M. S., W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi, 2. skargę odrzucić. SA/Bd 3036/03 UZASADNIENIE W dniu 27 października 2003 r. (data stempla pocztowego) H. S. w imieniu własnym oraz reprezentowanych przez niego J., M. i W. S. wniósł skargę na doręczoną mu w dniu 19 września 2003 r. jako stronie i pełnomocnikowi wyżej wymienionych osób decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. Równocześnie ze skargą został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku tym pełnomocnik wskazał, iż skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na przedmiotową decyzję wniósł w przepisanym terminie 30 dniowym - nie do Sądu, a do Izby, kierując się zapisaną w art. 129 § 1 kpa zasadą, iż odwołanie wnosi się do organu wyższej instancji za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Tak wniesioną skargę Izba zwróciła. Tymczasem, zdaniem wnioskodawcy, stosownie do art. 65 § 1 i § 2 kpa powinna była przekazać ją do organu właściwego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niezasadny. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zarówno w dniu wydania skarżonej decyzji, jak też w dniu wniesienia skargi do Sądu, sposób wnoszenia skarg do Naczelnego Sądu Administracyjnego regulował przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Zgodnie z nim skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Obowiązujący wówczas przepis, w odróżnieniu od obecnej regulacji art. 54 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidywał więc przy składaniu skargi pośrednictwa organu, który wydał skarżoną decyzję. Podstawą prawną pośredniego wnoszenia skargi do Sądu nie mógł być wskazywany przez skarżących przepis art. 129 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż jak wynika to z treści przepisu art. 1 kpa, kodeks ten nie ma zastosowania do postępowania przed sądem administracyjnym, a jedynie do postępowania przed organami administracji. O prawidłowym sposobie wniesienia skargi skarżący byli odpowiednio pouczony w skarżonej decyzji, gdzie podano nie tylko termin do wniesienia skargi, ale także pouczono, iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu oraz podano adres właściwego miejscowo Ośrodka Zamiejscowego NSA. Nie jest też zasadny zarzut błędnego zachowania się organu administracji, polegającego na zwrocie skargi. Dyrektora Izby, będącego organem podatkowym, obowiązuje nie Kodeks postępowania administracyjnego, ale właściwy dla postępowania przed organami podatkowymi przepis art. 171 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd, organ podatkowy zwraca podanie osobie, która je wniosła, z odpowiednim pouczeniem. Tak właśnie postąpiła Izba (pismo w aktach administracyjnych). Wobec zgodnego z prawem pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi i braku jakichkolwiek innych okoliczności utrudniających stronie dokonanie tej czynności, Sąd nie dopatrzył się braku winy strony w niedotrzymaniu w/w terminu, co skutkowało odmową przywrócenia stronie terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia skargi, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.