SA/Bd 3040/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego Z. B. kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. SA/Bd 3040/03 Uzasadnienie Z akt sprawy wynika, że Z. B. decyzją Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej ROPS "B." w B. nr [...] z dnia [...] została przyznana pomoc w naturze: 500 kg węgla z dowozem do miejsca zamieszkania na sezon grzewczy 2003/2004, o wartości [...] zł. Decyzja została wydana na podstawie art.32 ust.2 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. nr 64 poz. 414 z 1998r. z późn. zm.) Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru skarżący potwierdził odbiór decyzji bez wpisania daty dokonania tej czynności. W dniu 19 września 2003r skarżący sporządził odwołanie, którego wpływ do organu I instancji zaewidencjonowano w dniu 23 września 2003r. W dniu [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze B. decyzją nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W złożonej skardze do Sądu Z. B. nie zgadza się z przyznaną pomocą. Uważa, że jest ona za niska, ponieważ jest on rencistą z II grupą niezdolności do pracy, poza tym jest osobą schorowaną. W jego przekonaniu powinien otrzymać większą pomoc w ilości 1000kg węgla. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych względów niż zostały podniesione w skardze do Sądu. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne, art.3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.). Z treści art.134 § 1 w/cyt. Ustawy wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami oznacza, że Sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy. Zdaniem Sądu organ II instancji przy rozpatrywaniu odwołania, nie sprawdził jednego z wymogów formalnych, jakim jest wniesienie odwołania w wymaganym przez przepisy prawa terminie. Zgodnie z art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Zgodnie z art. 16. § 1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym badać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów dotyczących postępowania administracyjnego, z tego względu skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 46. § 1 k.p.a. odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. W związku z brakiem daty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji organ odwoławczy nie znał daty doręczenia decyzji. Organ nie był w stanie ustalić, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Wiadome daty w sprawie to: [...] ( data wydania decyzji), prawdopodobnie 28 sierpień 2003r. (data nadania decyzji w urzędzie pocztowym, stempel słabo czytelny),19 wrzesień 2003r.(wpływ odwołania do organu, nie znane jest jednak to, czy pismo nadesłano pocztą, czy też złożono osobiście w siedzibie organu). Przy powyższym zestawieniu dat, istniej domniemanie, że odwołanie skarżącego zostało wniesione do organu po terminie. Ze względu na to, że decyzja administracyjna nie może zostać oparta na domniemaniu, organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji powinien upewnić się, czy nie występują przeszkody natury formalnej do jego rozpatrzenia w postaci zachowania terminu czternastu dni na jego wniesienie. Z akt sprawy wynika, że organ nie miał pewności co do zachowania terminu. Ze względu na okoliczność, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji organ nie znał daty doręczenia decyzji z dnia [...] i na podstawie akt sprawy nie można ponad wszelką wątpliwość ustalić tej daty, Sąd na mocy art.145 §1 pkt 1 lit.c wyżej cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję w całości . Jednocześnie mając na względzie przepis art.152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.