SA/Bd 3222/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie usunięcia drzew lub krzewów oddala skargę SA/Bd 3222/03 UZASADNIENIE Przedmiotem rozpoznania jest sprawa ze skargi B. Sp. z o. o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. nr [...] z dnia [...]. Organ odwoławczy zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art.138 §2 kpa uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta T. w przedmiocie wycięcia drzew oraz krzewów i sprawę skierował do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z akt sprawy wynika, że wyżej wymieniona Spółka, jako władająca terenem działek nr geod. [...] przy ul. [...] oraz nr geod. [...] przy ul. [...] w T., zwróciła się o usunięcie drzew oraz krzewów ujętych w dokumencie stanowiącym załącznik do wniosku, zatytułowanym "Inwentaryzacja drzew i krzewów". W ocenie strony skarżącej, usunięcie powyższej roślinności zlokalizowanej na wyżej wymienionych działkach winno być nieodpłatne, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie przewiduje zadrzewień i zakrzywień na terenie w/wym. działek. Skarżąca spółka jako podstawę prawną nieodpłatnego usunięcia drzew wskazała art.47 g ust.1 pkt 8 ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody ( tekst jednolity: Dz.. U. z 2001r. nr 99, poz.1079 z późn. zm.) W miejscu lokalizacji wycinki przeprowadzono oględziny drzew i krzewów z udziałem dendrologa – dr L. R., w trakcie których oceniony został wiek spornych roślin przewidzianych do usunięcia. Wykazane zostały rozbieżności w stosunku do przedłożonej przez Spółkę inwentaryzacji. W następstwie tego, w dniu 22 lipca 2003r. strona przedłożyła zweryfikowany wykaz zieleni podlegającej obowiązkowi posiadania zezwolenia na usunięcie. W dniu [...] Prezydent Miasta T. wydał decyzję nr [...], na mocy której zezwolił skarżącej Spółce na usunięcie drzew i krzewów rosnących na władających przez nią działkach. Jednocześnie ustalił opłatę za usunięcie drzew w wysokości [...] zł. oraz za usunięcie krzewów w wysokości [...] zł. i zobowiązał skarżącą do ochrony i zabezpieczenia przed uszkodzeniem w trakcie prowadzenia robót budowlanych pozostałych drzew oraz krzewów rosnących w sąsiedztwie realizowanej inwestycji. Organ I instancji ustalając opłatę za usunięcie drzew oraz krzewów, wyszedł z założenia, że w rozpatrywanej sprawie nie znajduje zastosowania art. 47 g ust 1 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody, na który powołuje się skarżąca Spółka, gdyż drzewa i krzewy przewidziane do usunięcia wyrosły na skutek samosiewu. W następstwie niekorzystnej decyzji B. Sp. z o. o. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. i podniosła, że w wykazie drzew znajdują się świerk oraz żywopłot, które zostały posadzone przez człowieka i nie mogą stanowić samosiewów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. przy rozpatrywaniu sprawy oceniło protokół z oględzin terenu sporządzony w dniu 17 lipca 2003r. oraz uzupełnioną szczegółową inwentaryzację drzew i krzewów, sporządzoną przez specjalistę z dziedziny drzew dr L. R. Powyższa dokumentacja wzbudziła wątpliwości zawarte w zarzutach odwołującej się Spółki. Bowiem wśród drzew przewidzianych do wycięcia znalazły się " świerk pospolity" oraz "porzeczka złota", stanowiąca żywopłot. Uznano, że te dwie rośliny ze względu na gatunek nie są samosiewami i zostały posadzone przez człowieka. W ocenie organu II instancji okoliczność powyższa stanowi istotną wątpliwość w sprawie, gdyż organ I instancji ustalił opłatę również za wycięcie tych dwóch gatunków i nie uzasadnił swojego stanowiska w tym zakresie. Z powyższych względów Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. na podstawie art. 138§2 k.p.a uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta T. w przedmiocie wycięcia drzew oraz krzewów i sprawę skierowało do ponownego rozpatrzenia . Decyzja organu II instancji została zaskarżona przez B. Sp. z o. o. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Spółka zażądała uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako niezgodnej z prawem oraz zasądzenia kosztów procesu wg norm przepisowych. Zarzuty uzasadniła tym, że w sprawie winien znaleźć w jej ocenie zastosowanie art.47 g ust1 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje na terenie w/wym. działek zadrzewienia i zakrzewienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. podtrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. W myśl art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne. Zdaniem Sądu w pierwszej kolejności należy podkreślić to, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art.138 §2 k.p.a. Wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, jest wyjątkiem od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Ta instytucja proceduralna ogranicza się do przypadków, gdy zachodzi konieczność, prowadzenia postępowania administracyjnego wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, ze wskazaniem okoliczności faktycznych, które mają znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy. Przepis ten nie daje natomiast organowi odwoławczemu możliwości przesądzenia treści rozstrzygnięcia sprawy przez nakaz załatwienia jej pozytywnie, czy też negatywnie dla odwołującego się. O treści tego rozstrzygnięcia może jedynie decydować organ I instancji. Podsumowując organ I instancji po przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia obowiązany jest ją ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć. Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie ze skargi, gatunki roślin "świerk" oraz "porzeczka złota" stanowiąca żywopłot, budzą istotne wątpliwości co do źródła z którego pochodzą. Chodzi o ustalenie, czy stanowią one samosiewy, czy też zostały posadzone przez byłych właścicieli ogrodów działkowych . Ustalenie powyższego stanu faktycznego ma wpływ na wysokość opłaty za usunięcie drzew i krzewów, a do powyższej kwestii organ I instancji winien odnieść się w uzasadnieniu wydanej decyzji. Z tego względu rozstrzygnięcie organu II instancji jest prawidłowe. W ocenie Sądu okoliczność powyższa stanowiła wystarczającą przesłankę do zastosowania przez organ odwoławczy art. 138§ 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa przy sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Z tego też względu uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna prawem, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz.1270 ).