SA/Bd 3256/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie statutu bezrobotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...], Nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. SA/Bd 3256/03 UZASADNIENIE Z. M. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewody K.-P. nr [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydent Miasta T. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie utraty przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej. Do wydania decyzji organu I instancji doszło na skutek nie stawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy przez skarżącą w wyznaczonym terminie 23 września 2003r. mimo, iż w dniu 21 maja 2003r. potwierdziła własnoręcznie w "karcie potwierdzeń gotowości do podjęcia pracy", obowiązek zgłoszenia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie. Z. M. dopełniła obowiązku stawiennictwa dopiero w dniu 29 września 2003r. Jako przyczynę niestawiennictwa podała pomylenie terminu. Powyższą okoliczność podniosła również w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodatkowo oświadczyła, że do pomylenia terminu stawiennictwa przyczynił się jej zły stan zdrowia. Wojewoda K.-P. okoliczności, na które skarżąca powołała się w odwołaniu, nie uwzględnił jako uzasadnione. Z tego względu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy rozstrzygnięcie oparł na art.13 ust.3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.).Uznał, że skarżąca nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie oraz nie powiadomiła organu o przyczynie swojej nieobecności w ciągu 5 dni od dnia wyznaczenia wizyty. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. M. wniosła o uchylenie zarówno decyzji organów I oraz II instancji. Uważa, że powód niestawiennictwa, który podała, tj. pomylenie terminu należy uznać za usprawiedliwiony. Dodatkowo nadmieniła, że nie uchybiła terminowi 5 dni do powiadomienia organu o przyczynie niestawiennictwa, ponieważ ostatni dzień terminu przypadał na niedzielę i dlatego stawiła się w dniu 29 września 2003r. tj. w poniedziałek. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie w całości. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza sporem jest, że skarżąca miała obowiązek stawić się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 23 września 2003r. Jak sama twierdzi, wyznaczony termin pomyliła. Stawiła się dopiero w Urzędzie w dniu 29 września 2003r. Zgodnie z art. 13 ust.3 pkt 5 wyżej cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, Z. M. w związku niestawieniem się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie, powinna powiadomić organ w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, aby uniknąć pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej na okres 3 miesięcy. W ocenie Sądu, 5 dniowy termin zawarty w powyższym przepisie organ powinien ustalić w oparciu o art.57 § 1 i§ 4 ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego. Powiatowy Urząd Pracy jako organ administracji publicznej powinien działać na podstawie przepisów prawa ( art.6 k.p.a.). Powinien ponadto, podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis art. 57. § 1 k.p.a. określa w jaki sposób należy obliczać termin. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Tak więc w sytuacji skarżącej, jeżeli zdarzenie nastąpiło w dniu 23 września 2003r., to początek biegu 5 dniowego terminu rozpoczął się w dniu 24 września 2003r, a jego koniec przypadł na dzień 28 września 2003r. tj. niedzielę. W tych okolicznościach organ winien zastosować art.57 §4 k.p.a., według którego jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Skoro skarżąca stawiła się w dniu 29 września 2003r. w siedzibie organu, tj. w poniedziałek, to zgodnie z przepisami prawa nie uchybiła terminowi, w którym miała się usprawiedliwić. Należy mieć na uwadze, że art.13 ust.3 pkt 5 wyżej cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu uzależnia pozbawienie osoby statusu bezrobotnego na okres 3 miesięcy od wystąpienia łącznie dwóch przesłanek tj.: bezrobotny nie stawi się powiatowym urzędzie pracy wyznaczonym terminie i nie powiadomi w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny oceniając zaskarżoną decyzję na podstawie dowodów zgromadzonych w aktach sprawy stwierdza, że w przypadku skarżącej nie została spełniona tylko jedna z przesłanek, a mianowicie niestawiennictwo w wyznaczonym terminie . Druga przesłanka, powiadomienie w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, została spełniona, ponieważ organ błędnie nie uznał poniedziałku jako najbliższego dnia powszedniego, przypadającego po dniu ustawowo wolnym od pracy ( niedzieli). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne, art.3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz 1270 z póżn. zm.). Z treści art.134 § 1 w/cyt. ustawy wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując oceny sprawy ze skargi Z. M. stwierdził naruszenie przepisów prawa proceduralnego zarówno przez organy I i II instancji, które przy orzekaniu nie wzięły pod uwagę tego, że ostatni dzień terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy. Błąd ten bezpośrednio wpłynął na zastosowany przepis prawa materialnego zawarty w art.13 ust.3 pkt.5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz 1270 z póżn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję organu oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta T. nr [...] z dnia [...] z uwagi na naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.