SA/Bd 3330/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w A. K. z dnia [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Komendant Powiatowy Policji w A. K. decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 163 k.p.a. oraz art. 92, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o policji ( Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, ze zmianami ) w związku z § 1, § 6 i § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego ( Dz. U. Nr 100, poz. 918 ) postanowił uchylić własną decyzję nr [...] z dnia [...] o przyznaniu T. R. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od 1.01.1999 r. oraz cofnąć z dniem 1.01.1999 r. uprawnienie do tego świadczenia. W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że decyzją nr [...] z dnia [...] przyznany został T. R. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, w związku ze złożonym oświadczeniem, iż wraz z żoną zamieszkuje on w budynku stanowiącym własność teściowej.. W oświadczeniach za lata 2002 i 2003 wskazywał on, że właścicielami domu w którym zamieszkuje są córki, potwierdzeniem czego było zaświadczenie Urzędu Gminy w B. Nr [...] z dnia [...] potwierdzające ten fakt. Z treści aktu notarialnego sporządzonego w dniu 14.02.2000 r. wynika, iż M. R. - żona funkcjonariusza podarowała swoim córkom nieruchomość - dom mieszkalny, murowany, piętrowy, pięcioizbowy i budynek gospodarczy - nabyte w drodze spadku po rodzicach. W tej sytuacji wobec sprzeczności z treścią § 1 ust. 1 pkt 5 ust. 2 pkt 1 cytowanego rozporządzenia brak jest uprawnień do równoważnika pieniężnego za lokal mieszkalny. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł T. R. wskazując przede wszystkim na naruszenie przepisu art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, gdyż jego córki są osobami pełnoletnimi i nie pozostają na jego utrzymaniu niezależnie od tego, że są współwłaścicielkami nieruchomości gdzie zamieszkuje odwołujący. Także małżonka T. R. - M. R. zarówno w dacie wydania decyzji z dnia [...] jak i w dacie wydania zaskarżonej decyzji z dnia [...] nie była i nie jest właścicielką domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego. Co najwyżej można by przyjąć, że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Roki Sądowe w A. K. z dnia [...] nabyła spadek po swoich rodzicach nie mniej aktem notarialnym z dnia 14 lutego 2000 r. darowała przedmiotową nieruchomość na rzecz córek. Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej okresu za który cofnięto prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego tj. od 1.01.1999 r., cofając z dniem 15 grudnia 1999 r. uprawnienie do przedmiotowego świadczenia, powołując się na treść art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji. Decyzja powyższa stała się przedmiotem skargi T. R. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił brak uwzględnienia przedawnienia roszczeń z tytułu dochodzonego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez brak zawiadomienia go o wszczęciu postępowania jak i fakt braku umożliwienia zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności naruszony został art. 7 k.p.a. wobec niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy spowodowanego niedopełnieniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego znajdującego się w sprawie, a wynikającego z dyspozycji przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179, ze zmianami) policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Fakt zatem posiadania lokalu przez policjanta lub członków jego rodziny stanowi negatywną przesłankę otrzymania równoważnika. Odniesieniem do delegacji z art. 92 ust. 2 cytowanej ustawy jest rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100, poz. 918), obowiązujące od dnia 20 lipca 2002 r., a zgodnie z dyspozycją § 3 tego rozporządzenia ustalenia uprawnień policjanta do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości dokonuje się na podstawie oświadczenia mieszkaniowego, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia. Również przedmiotowe oświadczenie było warunkiem ustalenia uprawnień w oparciu o treść § 4 ust. 3 uchylonego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. Nr 106, poz. 1212 i z 2000 r. Nr 65, poz. 777). Poza sporem pozostaje, że T. R. składał w okresie od 1999 r. do 2003 r. wymagane oświadczenia mieszkaniowe do ustalenia równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, jednakże w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy brak jest powyższego oświadczenia za rok 2000. Orzekające w sprawie organy administracji publicznej cofając uprawnienia do przedmiotowego świadczenia od 1999 r. nie przeprowadziły dowodu z oświadczenia za rok 2000, którego brak jest w aktach sprawy administracyjnej, powołując się w uzasadnieniu decyzji jedynie na oświadczenia za lata 2002 i 2003 oraz treść aktu notarialnego z dnia 14.02.2000 r. umowy darowizny nieruchomości. Słuszny jest również zarzut skarżącego, że postępowanie w tej sprawie toczyło się z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego poprzez brak zawiadomienia go o wszczęciu postępowania jak i fakt braku umożliwienia mu zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że orzekające w niniejszej sprawie organy administracyjne naruszyły przepisy postępowania ( art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. ), które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych też względów Sąd uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.