SA/Bd 3384/03
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2004-06-23
Skład orzekający: Marzenna Linska-Wawrzon, Grażyna Malinowska-Wasik, Ireneusz Fornalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest dopuszczalny, gdy termin ten jeszcze nie rozpoczął biegu z powodu nieskutecznego doręczenia decyzji?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny, a w konsekwencji podlega odrzuceniu, jeśli termin ten jeszcze nie rozpoczął biegu z powodu nieskutecznego doręczenia decyzji administracyjnej. Skoro doręczenie zastępcze było wadliwe, termin do zaskarżenia nie zaczął biec, co czyni wniosek o jego przywrócenie bezzasadnym.Stan faktyczny
Skarżący domagali się zameldowania na pobyt czasowy. Decyzją Wojewody uchylono decyzję Prezydenta Miasta i odmówiono zameldowania. Decyzja Wojewody została wysłana na adres stałego zameldowania skarżących, gdzie odebrała ją matka skarżącej, mimo że skarżący wskazali inny adres do doręczeń. Skarżący dowiedzieli się o decyzji po upływie terminu do jej zaskarżenia i złożyli wniosek o przywrócenie terminu. Sąd uznał doręczenie za nieskuteczne.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy sprawy ze skargi Lidii D. i Andrzeja D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi Na oryginale właściwe podpisy
W dniu [..] 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy wpłynęła skarga Lidii i Andrzeja D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r. nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy - na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 ze zm.) w lokalu nr [...] przy ul. [...] w B. i odmawiającą zameldowania pod wskazanym adresem.
W skardze podniesiono, że mimo zastrzeżenia w pismach kierowanych do prowadzących postępowanie organów, by korespondencja do nich była przekazywana na ul. [...] w B., gdzie od 2001 r. zamieszkują, wyżej wymienioną decyzję Wojewody [...] wysłano na adres stałego zameldowania w Ż. ul. [...]. Przesyłkę odebrała pozostająca w nienajlepszych stosunkach ze skarżącymi matka Lidii D. - Sabina J. O fakcie tym dowiedzieli się już po upływie 30-dniowego terminu do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego.
Na rozprawie Lidia i Andrzej D. sprecyzowali, że Sabina J. przekazała im przesyłkę z decyzją miesiąc po upływie terminu do wniesienia skargi. Ponieważ dowiedzieli się o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, uczynili to w skardze z dnia [...] 2003 r.
Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r. doręczono Sabinie J. w dniu [...] 2003 r. Na podstawie wyjaśnień skarżących nie można natomiast ustalić konkretnej daty otrzymania przez nich tej decyzji.
W myśl art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Jest to instytucja tzw. doręczenia zastępczego. Ma ona, jak wynika z treści powyższego przepisu, zastosowanie w razie niezastania adresata w miejscu zamieszkania. W przypadku Lidii i Andrzeja D. nie można mówić o ich nieobecności w mieszkaniu w Ż., skoro od dłuższego czasu faktycznie przebywają w B. i tamże wskazali adres do doręczeń. Zatem Sabina J. nie mogła w dniu [...] 2003 r. odebrać wymienionej na wstępie decyzji ze skutkiem w postaci jej zastępczego doręczenia córce i zięciowi.
Nie budzi zatem wątpliwości, że nie doszło do skutecznego doręczenia w rozumieniu cyt. przepisu, skarżącym kwestionowanej przez nich decyzji. Oznacza to, iż nie można przyjąć, że składając w dniu [...] 2003 r. w NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy skargę na tę decyzję, uchybili przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) 30-dniowemu terminowi do jej wniesienia, a przede wszystkim - że termin ten w ogóle zaczął biec. W konsekwencji powyższego skargę należy uznać za przedwczesną.
Lidia i Andrzej D. winni spowodować ponowne przesłanie przez organ II instancji na właściwy, aktualny adres ich zamieszkania decyzji Wojewody z dnia [...] 2003 r. i w ciągu 30 dni od jej otrzymania będą mieli możliwość zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.
Skoro do chwili obecnej termin do wniesienia przez wyżej wymienionych skargi od decyzji organu II instancji nie zaczął jeszcze biec, wniosek o jego przywrócenie uznać należało za niedopuszczalny, a w konsekwencji orzec o jego odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
Nadmienić należy, że w przypadku przyjęcia, iż doszło w podanym przez skarżących czasie do skutecznego doręczenia im zaskarżonej decyzji, upłynąłby już określony w art. 87 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 7-dniowy termin do ubiegania się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło