SA/Bd 3419/03
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2004-07-14
Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Wiesław Czerwiński, Marzenna Linska-Wawrzon
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie, gdy decyzja administracyjna, stanowiąca podstawę postępowania, wygasła z dniem wejścia w życie nowej ustawy o pomocy społecznej?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ decyzja administracyjna, na której opierało się postępowanie, wygasła z dniem wejścia w życie nowej ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z przepisami intertemporalnymi nowej ustawy, do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się jej przepisy. W związku z tym kontrola zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, które przestało obowiązywać, stała się bezprzedmiotowa.Stan faktyczny
J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., która utrzymała w mocy decyzję o odmowie przyznania zasiłku stałego wyrównawczego. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji. Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi. Sąd umorzył postępowanie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Wiesław Czerwiński, Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon, Protokolant Magdalena Flinik, po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie renty socjalnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w sprawie
W dniu 26 marca 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarga J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy wydaną na podstawie art. 27 ust. 4-6 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414) decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania wyżej wymienionemu zasiłku stałego wyrównawczego.
W uzasadnieniu powyższej decyzji stwierdzono, że ustalając sytuację materialną rodziny organ I instancji prawidłowo uwzględnił obok dochodów wnioskodawcy także dochody jego pasierbicy i ponieważ dochód ten przekracza kryterium ustawowe wynoszące [...] zł na osobę, nie było podstaw do przyznania wnioskowanego przez J. K. świadczenia.
W skardze do Sądu J. K. wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji nie uzasadniając swego wniosku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Orzekając w sprawach skarg na decyzje administracyjne, Sąd bada zgodność decyzji prawem w zakresie określonym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżoną decyzję. Nadto Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeśli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, gdy zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z dniem 1 maja 2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), która stanowiła podstawę wydania zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wymienioną ustawę zastąpił nowy akt prawny – ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593), która zreformowała system pomocy społecznej ustanawiając nowy, uproszczony katalog świadczeń, wprowadzając nowe rozwiązania prawne oraz nowe instrumenty do realizacji zadań wykonywanych przez pracowników socjalnych.
W konsekwencji, zgodnie z art. 149 cytowanej ustawy z 2004 r. z dniem 1 maja 2004 r. wygasły decyzje wydane na podstawie dotychczas obowiązującej ustawy z dnia 29 listopada 1990 r., a więc również wygasła zaskarżona decyzja.
Z kolei w art. 150 nowej ustawy o pomocy społecznej zamieszczony został przepis intertemporalny, iż do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem 1 maja 2004 r. stosuje się przepisy tejże ustawy.
W świetle powyższych unormowań bezprzedmiotowe stało się dokonywanie przez Sąd kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, które przestało obowiązywać i nie będzie mogło już mieć zastosowania w sprawie o przyznanie zasiłku celowego oraz skoro decyzja ta wygasła.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło