SA/Bd 3494/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ryszarda P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. W dniu 22 grudnia 2003 r. Ryszard P. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy skargę na decyzję nr [...] z dnia [...] 2003 r. w przedmiocie wymeldowania go z miejsca pobytu stałego. Pismem z dnia 31 grudnia 2003 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: oznaczenie organu którego działalności skarga dotyczy, nadesłanie odpisu skargi oraz uiszczenie wpisu w wysokości 10,00 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało skarżącemu doręczone przez pocztę w dniu 9 stycznia 2004 r. Strona skarżąca przesyłką pocztową nadaną w dniu 20 stycznia 2004 r. nadesłała kopię decyzji Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r., nr [...] oraz wniosek o umorzenie wpisu. Czynności te należało jednak uznać za bezskuteczne z uwagi na przekroczenie wyznaczonego terminu. Dla zachowania omawianego terminu sądowego skarżący powinien wymagane dokumenty wnieść do sądu lub oddać w urzędzie pocztowym do dnia 16 grudnia 2003 r. W tym samym terminie powinien być uiszczony wpis lub złożony wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Niedochowanie tego terminu skutkować musiało zastosowaniem rygoru zastrzeżonego w wezwaniu sądowym. Niezależnie od powyższego przyczyną odrzucenia skargi było niezłożenie przez skarżącego do Sądu - w zakreślonym tygodniowym terminie - odpisu skargi Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § l pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271), postanowił jak w sentencji.