SA/Bd 3527/03
WyrokWSA w Bydgoszczy2004-06-16
Skład orzekający: Marzenna Linska-Wawrzon, Elżbieta Piechowiak, Ireneusz Fornalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu nadzoru budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki, które zostało uchylone przez organ odwoławczy i przekazane do ponownego rozpatrzenia, pozostaje w obrocie prawnym i może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga podlega oddaleniu, ponieważ postanowienie organu pierwszej instancji, które było przedmiotem zaskarżenia do organu odwoławczego, zostało uchylone przez ten organ i przekazane do ponownego rozpatrzenia. W związku z tym, postanowienie to nie pozostaje w obrocie prawnym i nie może być podstawą do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.Stan faktyczny
W. J. została zobowiązana do rozbiórki domu letniskowego. Po bezskutecznym upomnieniu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na nią grzywnę w celu przymuszenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na błędy w naliczeniu grzywny. W. J. wniosła skargę do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. J. na decyzję K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń o charakterze niepieniężnym oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. na podstawie art. 20 § 1 pkt 4 i art. 119-122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, ze zmianami ) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126, ze zmianami ) nałożył na W. J. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, iż obowiązek dokonania rozbiórki domu letniskowego na działce nr [...] w H., gmina C., wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] [...] stał się wymagalny i wobec uchylania się od wykonania tego obowiązku, po pisemnym upomnieniu z dnia 17 marca 2000 r., dostarczonym zobowiązanej w dniu 22 marca 2000 r., wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne. Wysokość przedmiotowej grzywny określa treść art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Na skutek wniesionego zażalenia w którym kwestionowała skarżąca zasadność tak wysokiej kwoty nałożonej grzywny, K. – P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji podnosząc, iż zastosowany środek egzekucyjny prowadzi do wykonania nałożonego obowiązku i jest najmniej uciążliwy dla zobowiązanego. Instytucja grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym została błędnie naliczona przez organ egzekucyjny na podstawie art. 121 § 2 i § 4, a winna zgodnie z przepisami być naliczona w oparciu o przepis art. 121 § 5, gdyż domek letniskowy jest obiektem kubaturowym i pełni funkcję obiektu budowlanego. Organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winien właściwie naliczyć grzywnę i powtórnie przeprowadzić analizę wyboru zastosowanego środka egzekucyjnego.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła W. J. uznając je za krzywdzące, wnosząc o "anulowanie postanowienia o nałożeniu grzywny".
W odpowiedzi na skargę K. – P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
W myśl przepisu art. 121 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 2002 r. Nr 110. poz. 968, ze zmianami ) grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4, ( jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa ). Z treści § 2 cytowanej ustawy wynika, że z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty [...] zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty [...] zł., jednakże dyspozycja § 5 wskazuje, że wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych ( ustawa z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych – tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr.119, poz.1115 ).
Przepis § 2 art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji określa zatem zakres podmiotowy jego stosowania tj. "w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej".
Jak wynika z akt administracyjnych obowiązek dokonania przez skarżącą rozbiórki domu letniskowego na działce nr [...] w H., gmina C., wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] [...] stał się wymagalny i wobec uchylania się od wykonania tego obowiązku, po pisemnym upomnieniu z dnia 17 marca 2000 r., dostarczonym skarżącej w dniu 22 marca 2000 r., wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne.
Wskazać należy, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte zostało na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. noszącego charakter decyzji kasacyjnej, wskazującej na konieczność prawidłowego naliczenia wysokości grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, a zatem o treści rozstrzygnięcia po ponownym rozstrzygnięciu sprawy decydować będzie organ I instancji.
Postanowienie organu I instancji będące przedmiotem zaskarżenia do K. – P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego tym samym, nie pozostaje w obrocie prawnym.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło