SA/Bd 3527/03

WyrokWSA w Bydgoszczy2004-06-16

Skład orzekający: Marzenna Linska-Wawrzon, Elżbieta Piechowiak, Ireneusz Fornalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu nadzoru budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki, które zostało uchylone przez organ odwoławczy i przekazane do ponownego rozpatrzenia, pozostaje w obrocie prawnym i może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga podlega oddaleniu, ponieważ postanowienie organu pierwszej instancji, które było przedmiotem zaskarżenia do organu odwoławczego, zostało uchylone przez ten organ i przekazane do ponownego rozpatrzenia. W związku z tym, postanowienie to nie pozostaje w obrocie prawnym i nie może być podstawą do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.
Stan faktyczny
W. J. została zobowiązana do rozbiórki domu letniskowego. Po bezskutecznym upomnieniu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na nią grzywnę w celu przymuszenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na błędy w naliczeniu grzywny. W. J. wniosła skargę do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. J. na decyzję K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń o charakterze niepieniężnym oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. na podstawie art. 20 § 1 pkt 4 i art. 119-122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, ze zmianami ) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126, ze zmianami ) nałożył na W. J. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, iż obowiązek dokonania rozbiórki domu letniskowego na działce nr [...] w H., gmina C., wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] [...] stał się wymagalny i wobec uchylania się od wykonania tego obowiązku, po pisemnym upomnieniu z dnia 17 marca 2000 r., dostarczonym zobowiązanej w dniu 22 marca 2000 r., wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne. Wysokość przedmiotowej grzywny określa treść art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na skutek wniesionego zażalenia w którym kwestionowała skarżąca zasadność tak wysokiej kwoty nałożonej grzywny, K. – P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji podnosząc, iż zastosowany środek egzekucyjny prowadzi do wykonania nałożonego obowiązku i jest najmniej uciążliwy dla zobowiązanego. Instytucja grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym została błędnie naliczona przez organ egzekucyjny na podstawie art. 121 § 2 i § 4, a winna zgodnie z przepisami być naliczona w oparciu o przepis art. 121 § 5, gdyż domek letniskowy jest obiektem kubaturowym i pełni funkcję obiektu budowlanego. Organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winien właściwie naliczyć grzywnę i powtórnie przeprowadzić analizę wyboru zastosowanego środka egzekucyjnego. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła W. J. uznając je za krzywdzące, wnosząc o "anulowanie postanowienia o nałożeniu grzywny". W odpowiedzi na skargę K. – P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. W myśl przepisu art. 121 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 2002 r. Nr 110. poz. 968, ze zmianami ) grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4, ( jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa ). Z treści § 2 cytowanej ustawy wynika, że z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty [...] zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty [...] zł., jednakże dyspozycja § 5 wskazuje, że wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych ( ustawa z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych – tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr.119, poz.1115 ). Przepis § 2 art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji określa zatem zakres podmiotowy jego stosowania tj. "w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej". Jak wynika z akt administracyjnych obowiązek dokonania przez skarżącą rozbiórki domu letniskowego na działce nr [...] w H., gmina C., wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] [...] stał się wymagalny i wobec uchylania się od wykonania tego obowiązku, po pisemnym upomnieniu z dnia 17 marca 2000 r., dostarczonym skarżącej w dniu 22 marca 2000 r., wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne. Wskazać należy, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte zostało na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. noszącego charakter decyzji kasacyjnej, wskazującej na konieczność prawidłowego naliczenia wysokości grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, a zatem o treści rozstrzygnięcia po ponownym rozstrzygnięciu sprawy decydować będzie organ I instancji. Postanowienie organu I instancji będące przedmiotem zaskarżenia do K. – P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego tym samym, nie pozostaje w obrocie prawnym. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło