SA/Bd 3537/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. M. i Z. M. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewody K.-P. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 40 zł (słownie: czterdzieści złotych) tytułem kosztów postępowania Wojewoda K.-P. decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, nr 109, poz. 1157, Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1190, Nr 115, poz. 1229, Nr 129, poz. 1439, Nr 154, poz. 1800, z 2002 r., Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 80, poz. 718), po rozpatrzeniu odwołania J. i Z. M. od decyzji Burmistrza B. z dnia [...] znak: [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce 67/4, położonej w K. gmina B. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem postępowania organu administracji architektoniczno-budowlanej I instancji było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na dz. nr 67/4 położonej w m. K. Z wnioskiem wystąpił w dniu 15.10.2003 r. Z. M. Burmistrz B. decyzją z dnia [...] znak: [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, uzasadniając to nie wywiązaniem się inwestora z nałożonego, prawomocną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] znak: [...], obowiązku rozbiórki części obiektu budowlanego będącego w budowie - budynku gospodarczego na dz. nr 67/4 położonej w m. K. W treści pisma z dnia [...] , znak: [...] kierowanego do Urzędu Miasta i Gminy w B. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. potwierdza nie wykonanie przez zobowiązanych nałożonego obowiązku rozbiórki. Ponowne potwierdzenie tego faktu znajduje się w treści uzasadnienia postanowienia organu nadzoru budowlanego z dnia [...] znak: [...], wszczynającym postępowanie egzekucyjne w administracji w stosunku do J. i Z. M. W postanowieniu wyznaczono również nowy termin wykonania ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] znak: [...] wyznaczając datę 31.12.2003 r. Skarżący w odwołaniu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zatwierdzenie projektu budowlanego na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż na przedmiotowej działce nie znajduje się obiekt budowlany w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki, a jedynie ślady fundamentów. Podkreślił również prawo osób zamieszkujących w domu jednorodzinnym, na danej działce gruntu, do budowy budynku gospodarczego. Organ odwoławczy zważył, co następuje: Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 14 maja 2003 r., nakazuje rozbiórkę części obiektu budowlanego będącego w budowie i wylicza co zobowiązani powinni rozebrać, a więc: fundamenty betonowe i ściany przyziemia budynku gospodarczego o wymiarach 4,80 x 6,30 m. W świetle dokumentów znajdujących się w aktach sprawy należy stwierdzić, że nałożony wymienioną decyzją obowiązek rozbiórki, w zakresie w niej wymienionym, w dniu wydania przez Burmistrza B. decyzji odmawiającej nie został przez zobowiązanych w całości wykonany. Przepis art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowi, iż właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Pozwolenie na budowę na terenie przedmiotowej działki może zostać przez organ administracji architektoniczno-budowlanej udzielone po doprowadzeniu jej do stanu zgodnego z prawem, co oznacza wykonanie przez obowiązanych nałożonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. obowiązku rozbiórki. Organ odwoławczy nie stwierdzając uchybień w postępowaniu organu pierwszej instancji, orzekł jak w sentencji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli J. M. i Z. M. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podnieśli, że rozpoczęty budynek gospodarczy został całkowicie rozebrany, a następnie skarżący wystąpili z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Ponadto, zdaniem skarżących, przedmiotowa budowla nie wymaga pozwolenia na budowę. Wojewoda K.-P., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu związanego z wymogiem uzyskania pozwolenia na budowę, przytoczył regulację przepisów art. 28-31 Prawa budowlanego wykazując, iż ze względu na powierzchnię zabudowy, przekraczającą 10 m2 wymagane jest pozwolenie na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie przedmiotowej skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i nie zakończenie do tego dnia postępowania w sprawie skutkowało tym, że na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - sprawa podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwanej p.p.s.a.). Dokonując na podstawie art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem należało uznać, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów proceduralnych, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając treść orzeczenia organu pierwszej instancji oraz odwołania należało uznać, że rzeczą organu drugiej instancji było rozstrzygnięcie, czy w sprawie zaistniała w świetle art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) przeszkoda do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę polegająca na tym, że na przedmiotowym terenie znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że organ odwoławczy miał obowiązek rozpoznać sprawę pozwolenia merytorycznie w jej całokształcie, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutu objętego odwołaniem. Zwrócić przy tym należy uwagę, że organ pierwszej instancji stwierdzając w uzasadnieniu swojej decyzji, że nie został przez skarżących wykonany obowiązek rozbiórki części obiektu budowlanego, nałożony decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] jednocześnie nie podał dowodów, na których się oparł. Jak natomiast wykazał organ odwoławczy, w aktach znajduje się pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] informujące Urząd Miasta i Gminy B., że obowiązek rozbiórki części obiektu, znajdującego się na działce nr 67/4 w K., nie został wykonany przez zobowiązanych J. M. i Z. M. Z akt administracyjnych nie wynika, aby organ pierwszej instancji, zgodnie z art. 10 § 1 i art. 81 kpa umożliwił stronom, przed wydaniem decyzji, wypowiedzenie się co do wymienionego dokumentu. Organ odwoławczy, nie dostrzegając tej nieprawidłowości, nie podjął żadnych działań w kierunku dokładnego wyjaśnienia spornej kwestii. Skoro skarżący w odwołaniu zakwestionowali ustalenie organu co do niewykonania przez nich rozbiórki przedmiotowego obiektu, to należało rozważyć przeprowadzenie takich dowodów, które by pozwoliły w sposób wiarygodny ustalić tę okoliczność, np. w drodze oględzin. Dodać także trzeba, że obowiązkiem organów w niniejszym postępowaniu było samodzielne dokonanie ustaleń w tym zakresie. W szczególności nie mogły być miarodajne dla oceny sprawy ustalenia zawarte w uzasadnieniu postanowienia organu nadzoru budowlanego z dnia 31.10.2003 r., dotyczącego wszczęcia postępowania egzekucyjnego, zwłaszcza jeśli się zważy, że również to postanowienie zostało zaskarżone przez małżonków M. Nie bez znaczenia jest również znaczna odległość czasowa pomiędzy datą tego postanowienia, a chwilą orzekania przez organ odwoławczy. Wobec powyższego należało uznać, że w prowadzonym w sprawie postępowaniu doszło do naruszeń proceduralnych, które wbrew ustawowym gwarancjom procesowym sprawiły, że strony w istocie pozbawione zostały czynnego udziału w postępowaniu dowodowym. Należało więc uznać, że organ odwoławczy uchybiając treści przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 kpa oraz zasadom ogólnym ustanowionym przepisami art. 7, 8, 9, 10 kpa - podjął rozstrzygnięcie, bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Dla porządku stwierdzić należy, że skarżący bezpodstawnie kwestionują w skardze potrzebę uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego. Obowiązek taki wynika wprost z regulacji przepisów art. 28, 29, 30 i 31 Prawa budowlanego, jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę. Ponadto rozstrzygnięcie tego dotyczące zawarte zostało w ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] a skarżący nie przedstawili żadnej argumentacji, która by ocenę tą mogła podważyć. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c", 152 i 200 p.p.s.a.