SAB/Bd 106/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. R. na bezczynność Wojewody K.-P. w przedmiocie nie wydania decyzji w sprawie przejęcia nieruchomości oddala skargę P. R. wnioskiem z dnia 7 kwietnia 2003 r. zwrócił się do Wojewody K. - P. o przesłanie kserokopii orzeczenia wydanego w formie decyzji administracyjnej lub o wskazanie przyczyn prawnych jej nie wydania, "że nieruchomości ziemskie mojego ojca W. R. podpadały pod działanie dekretu o reformie rolnej". W związku z wniesiona przez P. R. skargą na bezczynność Wojewody K. - P. w tej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 2 października 2003 r. - sygn. akt SAB/Bd 68/03 odrzucił skargę wobec braku wyczerpania przez skarżącego środka odwoławczego w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia. W dniu 7 października 2003 r. P. R. wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z zażaleniem na bezczynność Wojewody K. - P. w przedmiocie braku wydania decyzji administracyjnej, że nieruchomość ziemska w G. nie podpadała pod działanie przepisów dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. W skardze z dnia 13 listopada 2003 r. skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. R. wniósł on ponownie o rozpatrzenie zarzutu bezczynności Wojewody K. - P. w przedmiocie nie wydania decyzji administracyjnej, że nieruchomości ziemskie oraz lasy i grunty leśne W. R. położone w G. nie podpadały pod działanie art. 2 ust.1 lit. "e" dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. nr 10, poz. 51). W odpowiedzi na skargę Wojewoda K. - P. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zaświadczenie Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego Pomorskiego [...] z dnia [...], nie będące decyzją administracyjną potwierdzało, że nieruchomość ziemska podpadała pod przepisy dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, a tym samym stanowiło to podstawę do ujawnienia prawa własności Skarbu Państwa w księgach hipotecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Orzekanie w sprawach, czy dana nieruchomość ziemska podpada pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. "e" dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51 ze zm.), należało w I instancji do kompetencji wojewódzkich urzędów ziemskich, które - jak wynika to wprost z § 5 ust. 2 tego rozporządzenia - orzekały o tym w formie decyzji, od której stronie przysługiwało odwołanie do Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 dekretu z dnia 8 sierpnia 1946 r. o wpisywaniu w księgach hipotecznych (gruntowych) prawa własności nieruchomości przejętych na cele reformy rolnej, tytułem do wpisania na rzecz Skarbu Państwa w księdze hipotecznej (gruntowej) prawa własności nieruchomości ziemskich, wymienionych w art. 2 ust. (1) lit. b), c), d) i e) dekretu z dnia 6-go września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. R. P. z 1945 r. Nr 3, poz. 13), jest zaświadczenie starosty, stwierdzające, że nieruchomość ziemska jest przeznaczona na cele reformy rolnej według powołanych wyżej przepisów. Czy dana nieruchomość odpowiada wymaganym kryterium obszarowym, jako przechodząca z mocy prawa na własność Skarbu Państwa, a więc o tym jaki jest łączny rozmiar nieruchomości decyduje kryterium własności (art. 46 k.c.) i gospodarcze przeznaczenie nieruchomości, a zatem użyty w art. 2 ust. 1 pkt "e" dekretu zwrot "rozmiar łączny" nieruchomości ziemskiej nie odnosi się z osobna do każdej nieruchomości ziemskiej mającej urządzoną odrębną księgę wieczystą. Poza sporem pozostaje, co wynika z akt administracyjnych, iż skarżący pismem z dnia 25 listopada 2002 r. złożył wniosek do Wojewody K. - P. o uchylenie decyzji Powiatowego Urzędu Ziemskiego w T. z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału, klasyfikacji i szacunku gruntów i inwentarza oraz wykazu nabywców z rozparcelowanej nieruchomości ziemskiej G. (R.) oraz "zaświadczenia" Powiatowego Urzędu Ziemskiego w T. Nr [...] z dnia [...] stwierdzającego przejęcie majątku pod Zarząd Państwowy na podstawie art. 2 lit. e dekretu PKWN o przeprowadzeniu reformy rolnej. Skarżący w przeciwieństwie do zarzutu bezczynności Wojewody K. - P. zawartej w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt SAB/Bd 68/03, w sprawie będącej obecnie przedmiotem rozpoznania, zarzuca bezczynność w innym zakresie dotyczącym bowiem nie wydania decyzji administracyjnej, że przedmiotowe nieruchomości ziemskie nie podpadały pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e - dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Zmiana zaświadczenia nie jest możliwa na podstawie przepisów k.p.a., bowiem osoba odnosząca się do treści wcześniej wydanego zaświadczenia, nie może korzystać ze środków zaskarżenia, a musi uciec się do innych sposobów działania jak np. przeprowadzenia w postępowaniu administracyjnym przeciwdowodu, wniesienia skargi do właściwego organu, lub wniesienia nowego żądania w sprawie wydania zaświadczenia. Ponadto zgodnie z treścią § 6. cytowanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, strona, ubiegająca się o uznanie, że dana nieruchomość jest wyłączona spod działania postanowień zawartych w art. 2 ust. (1) pkt e), winna przedłożyć wojewódzkiemu urzędowi ziemskiemu dowody, stwierdzające dokładny obszar tej nieruchomości z wyszczególnieniem użytków każdego rodzaju, a w braku takich dowodów zwrócić się do wojewódzkiego urzędu ziemskiego o sporządzenie dowodów pomiarowych na swój koszt. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.