SAB/Bd 67/03

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2004-01-21

Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Grażyna Malinowska-Wasik, Mirella Łent

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie wniósł zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest możliwe dopiero po spełnieniu tego warunku.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o zwrot gruntu lub odszkodowanie. Wniosek został przekazany Staroście S. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Starosty S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając brak wydania decyzji. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną z przyczyn procesowych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Hanna Szpunar-Radkowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. D. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie zwrotu gruntu przejętego pod budowę ulic postanawia odrzucić skargę SAB/Bd 67/03 UZASADNIENIE W dniu 30 grudnia 2002r. skarżąca R. D. złożyła do Wojewody K.-P. wniosek o zwrot działki nr 700/6 położonej w S. przejętej w 1997r. pod budowę ulic względnie o wypłatę odszkodowania z tytułu przejścia tej nieruchomości na własność Gminy S. w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą odpowiadającą wartości rynkowej działki a kwotą przyznaną jej decyzją Zarządu Miejskiego w S. z dnia [...]. Z akt administracyjnych wynika, że wniosek ten został w dniu 6 stycznia 2003r. przekazany w trybie art. 65 kpa Staroście S. celem rozpatrzenia. Skarżąca wniosła w dniu 18 lutego 2003r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Starosty S., zarzucając, iż organ ten nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę podniesiono, że przedmiotowa działka stanowi drogę osiedlową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie treścią art. 97§1 tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270). Zgodnie z art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52§2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52§3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Art. 37 ust.1kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 ust.1 kpa. Pozostaje poza sporem, że skarżąca nie złożyła zażalenia w trybie art. 37 ust 1 kpa i wniosła skargę bezpośrednio do sądu, tj. bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 §1 u.p.s.a. Skarżąca dysponuje jednak możliwością ponownego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Starosty S. Skorzystanie z niej wymaga jednak uprzedniego wniesienia do Wojewody K.-P. zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art.58§1 pkt.6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło