I SA/Gd 1000/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.R. na czynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopłatę z tytułu szkody w uprawach spowodowanej dotknięciem gospodarstwa suszą postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia [...] skarżący D.R. zwrócił się do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego o przyznanie dopłaty z tytułu szkody w uprawach spowodowanej dotknięciem gospodarstwa suszą. Skarżący po wezwaniu przez organ administracji, nie uzupełnił braków wniosku, zatem pismem z dnia [...], jego wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Powyższe pismo zawierało pouczenie, iż od czynności pozostawienia pisma bez rozpoznania z powodu jej niezgodności z prawem, po uprzednim wezwaniu organu w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma do usunięcia naruszenia prawa, stronie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą czynność, nie zwracając się uprzednio do organu administracji o usunięcie naruszenia prawa, zgodnie z pouczeniem. W odpowiedzi, Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na nie wyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.) - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia (określone w pkt 1-3 tego przepisu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast, zgodnie z poglądem NSA, który Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela - pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o której należy poinformować stronę (por: wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2000 roku I SAB 133/99). W niniejszej sprawie skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, pomimo prawidłowego pouczenia o trybie zaskarżenia czynności polegającej na pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania, nie wezwał organu administracji do usunięcia naruszenia prawa, co jest warunkiem dopuszczalności skargi (art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 52 p.p.s.a.). Zatem jego skarga jest niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) i podlega odrzuceniu przez Sąd, albowiem skarżący nie wyczerpał przed jej wniesieniem przysługujących mu środków zaskarżenia, o których został pouczony. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.