I SA/Gd 1001/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Decyzją - nakazem płatniczym z dnia [...] 2016 r. Wójt Gminy ustalił wobec współwłaścicieli, tj. A.B. i A.K. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. w kwocie 9.978,- zł. Nakaz płatniczy doręczono w dniu 29 lutego 2016 r., natomiast pismem nadanym w dniu 15 marca 2016 r. strona złożyła odwołanie. Postanowieniem z dnia [...] 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia SKO wyjaśniło, że zgodnie z klauzulą zawartą w nakazie płatniczym termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od daty doręczenia tej decyzji. W myśl art. 12 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej jako "O.p."), jeżeli początkiem terminu liczonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Organ stwierdził, że wobec doręczenia nakazu płatniczego w dniu 29 lutego 2016 r. odwołanie należało wnieść do 14 marca 2016 r. Strona składając odwołanie w dniu 15 marca 2016 r. uczyniła to z przekroczeniem 14-dniowego terminu przewidzianego do dokonania powyższej czynności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie, A.B. wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia SKO z dnia [...] 2016 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a także przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżonemu postępowaniu skarżąca zarzuciła: 1. rażące naruszenie konstytucyjnej zasady legalizmu działania organów podatkowych jako organów władzy publicznej; 2. rażące naruszenie zasady prawdy obiektywnej (art. 122 O.p.), poprzez przeprowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 o.p.), rażące naruszenie zasady prawdy materialnej przez naruszenie obowiązku zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 O.p.) tj. niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych w sprawie, jak przemilczenie faktu istnienia decyzji uchylającej nakaz płatniczy organu pierwszej instancji, przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania; 3. łamanie zasady słuszności i sprawiedliwości podatkowej oraz zasady nakazującej orzekanie w razie wątpliwości na korzyść podatnika, zawartych w art. 120 O.p., art. 121 § 1 O.p oraz w art. 124 O.p.; 4. naruszenie art. 39 k.p.a. poprzez brak doręczenia korespondencji w miejscu zamieszkania. W ocenie skarżącej skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ jednodniowe opóźnienie wynikało z przyczyn od niej niezależnych. Skarżąca wyjaśniła, że adres, na który wysłano korespondencję jest miejscem zamieszkania jej rodziców, którzy są w podeszłym wieku i nie powiadomili jej o fakcie odbioru korespondencji zawierającej decyzję. Skarżąca wskazała, że od ponad dwóch lat nie mieszka z rodzicami, a adres ten podała jako adres do korespondencji tylko dlatego, że często wyjeżdża do Wielkiej Brytanii i zmienia miejsca zamieszkania. W ocenie strony zasadne jest przesłuchanie skarżącej oraz jej rodziców na okoliczność niepowiadomienia jej na czas o korespondencji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. stwierdzające, że odwołanie skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Na wstępie należy podnieść, że organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bowiem bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Natomiast rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa. Należy również wskazać, że w przypadku skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, kontrolą sądu objęte są jedynie ustalenia organu co do tego, czy odwołanie zostało wniesione w terminie, a zatem czy organ podatkowy miał podstawy do orzeczenia o przekroczeniu przez stronę terminu. Wśród ustawowych terminów, których zachowanie jest koniecznym warunkiem skutecznego dokonania określonych czynności procesowych, Ordynacja podatkowa wymienia m.in. termin do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Podkreślić trzeba, że stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania następuje z urzędu, a w postępowaniu w tym przedmiocie, organ podatkowy zobowiązany jest określić dwie daty, datę doręczenia decyzji i datę upływu terminu do złożenia odwołania. W jego toku następuje ocena skuteczności doręczenia decyzji i upływ tego terminu. Zasygnalizowania wymaga, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Zatem każde przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. W rozpoznawanej sprawie, nakaz płatniczy z dnia [...] 2016 r. został doręczony na wskazany przez skarżącą adres, dorosłemu domownikowi - w dniu 29 lutego 2016 r., co potwierdza znajdujące się a aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania określony w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. upływał z dniem 14 marca 2016 r. Natomiast odwołanie od decyzji Wójta Gminy, zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 15 marca 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie w aktach administracyjnych). Uwzględniając powyższe, prawidłowo organ odwoławczy na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdził, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. W świetle powyższego, wskazywane w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 Ordynacji podatkowej okazały się niezasadne. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ww. ustawy oddalił skargę nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.