I SA/Gd 1002/11

Dnia 12 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi G.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. p o s t a n a w i a: 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). G.M. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lipca 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę wobec nie uiszczenia wpisu. W piśmie z dnia 2 grudnia 2011 r. G.M. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wpłacając jednocześnie należny wpis. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że brak opłaty był wynikiem niezrozumienia postępowania Sądu, które było związane z rozdzieleniem skargi na dwie sprawy. Wnioskodawczyni wskazał, że była przeświadczona, iż Sąd wysłał dwa pisma w tej samej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.). Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Przepisy art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl., post. WSA z 21.02.2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. Należy zauważyć, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z przytoczonej przez skarżącą argumentacji wynika, że przeszkodą, która uniemożliwiła stronie dotrzymanie terminu było niezrozumienie postępowania Sądu w związku z rozdzieleniem skargi. W ocenie Sądu, okoliczność ta nie usprawiedliwia braku winy. Niedokonanie czynności polegającej na terminowym uiszczeniu wpisu, w związku z niezrozumieniem kierowanych do strony zarządzeń, nie świadczy o wystąpieniu przesłanki przywrócenia terminu, jaką jest brak winy w niedochowaniu terminu. Skierowane do skarżącej zarządzenie Przewodniczącego z dnia 30 września 2011 r. wzywające do uiszczenia wpisu, było zdaniem Sądu sformułowane w sposób czytelny; wskazywało nie tylko kwotę, która winna zostać uiszczona, ale również zawierało oznaczenie numeru decyzji, która podlegała zaskarżeniu. Dokładna analiza treści tego zarządzenia pozwalała zatem zorientować się, nawet osobie nieposiadającej odpowiedniej wiedzy prawniczej, do czego jest wzywana i jakiej sprawy dotyczy przesłane zarządzenie. W tym stanie rzeczy należy uznać, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie 2 postanowienia, Sąd orzekł o zwrocie stronie uiszczonego wpisu, wobec wcześniejszego odrzucenia skargi.