I SA/Gd 1005/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wykonania wezwania Sądu do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia podatku rolnego za 2010 r. oraz I i II raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wykonania wezwania Sądu do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r. referendarz sądowy i postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r. tut. Sąd, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 7 kwietnia 2015 r. z uwagi na złożenie wypełnionego formularza PPF po upływie terminu wyznaczonego w wezwaniu Sądu. W piśmie 6 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wykonania wezwania Sądu do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, podnosząc że w terminie przesłał wypełniony formularz PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1). Z treści art. 87 wskazanej ustawy wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wyjaśnienia wymaga, że w dniu 8 maja 2015 r. doręczono skarżącemu formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i przesłania go do Sądu w terminie 7 dni z pouczeniem, iż niewykonanie powyższego zarządzenia skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wprawdzie formularz PPF, uczynił to jednak w dniu 16 maja 2015 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu, który upłynął bezskutecznie 15 maja 2015 r. W tej sytuacji uznać należy, że brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 7 kwietnia 2015 r. w postaci niezłożenia go na urzędowym formularzu nie został uzupełniony w terminie Oceniając natomiast złożony wniosek o przywrócenie terminu w świetle braku winy strony w jego uchybieniu terminu Sąd uznał w okolicznościach niniejszej sprawy, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wypełnienia wezwania Sądu. Nie przytoczył żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. Ponadto Sąd wskazuje, że odmowa przywrócenia terminu do wykonania wezwania sądu w przedmiocie przesłania wniosku PPF nie spowodowała ujemnych skutków dla strony. Przesłany bowiem w dniu 16 maja 2015 r. wniosek skarżącego został rozpatrzony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 sierpnia 2015 r. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.