I SA/Gd 1006/18
PostanowienieWSA w Gdańsku2019-04-25
Skład orzekający: Sędzia NSA Zbigniew Romała
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego jest niedopuszczalne. Postanowienie sądu wydane w takiej sytuacji jest prawomocne z chwilą jego wydania, a przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości jego zaskarżenia zażaleniem.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego, jednak nie na urzędowym formularzu. Po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia braków, nadal nie złożyła wniosku na właściwym formularzu. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy zarządzenie referendarza. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie WSA, które zostało odrzucone.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P.P.H. "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1006/18 utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić zażalenie.
P.P.H. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej: "Spółka", "skarżąca) wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
Z uwagi na to, że przedmiotowy wniosek nie został złożony przez skarżącą na urzędowym formularzu, pismem z dnia 14 grudnia 2018 r. przesłano skarżącej formularz PPPr celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Ponieważ Spółka w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu PPPr, zarządzeniem z dnia 5 lutego 2019 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
W wyniku złożonego od powyższego zarządzenia sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1006/18 utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej wraz z informacją, że orzeczenie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Na postanowienie z dnia 14 marca 2019 r. Spółka wniosła zażalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie,
a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy.
Z kolei w myśl art. 260 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy
(§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Konsekwencją wynikającą z powyższej regulacji jest to, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. A zatem, z momentem wydania postanowienia rozpoznającego sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia wydanego przez referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy tok instancji przed sądem administracyjnym zostaje wyczerpany
(zob. postanowienia NSA: z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. akt II FZ 8/17, LEX nr 2197703; i z dnia 6 grudnia 2016 r. sygn. akt II OZ 1350/16, LEX nr 2170933).
Zarówno w art. 194 § 1 P.p.s.a., jak i w żadnym innym przepisie tej ustawy,
w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 P.p.s.a., o czym skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia
15 marca 2019 r. Pomimo stosownego pouczenia skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 14 marca 2019 r.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła
w wyznaczonym terminie.
W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,
na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło