I SA/Gd 1018/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dnia 14 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: odrzucić sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 marca 2014 r. J. M. po wydaniu wyroku oddalającego skargę na ww. decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1018/13, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis ww. postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia została doręczona skarżącemu w dniu 27 marca 2014 r. W pouczeniu tym wskazano jednoznacznie, że sprzeciw wniesiony po terminie zostanie odrzucony. W dniu 7 kwietnia 2014 r. (data nadania w UP) skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Z kolei w myśl art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 3 kwietnia 2014 r., natomiast skarżący dokonał tej czynności procesowej w dniu 7 kwietnia 2014 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanego art. 259 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.