I SA/Gd 102/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: odrzucić skargę. M. K., dalej jako "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 września 2017 r. w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu podatku od środków transportowych za 2016 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2018 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi, w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 6 lutego 2018 r. Pismem z dnia 13 lutego 2018 r. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 102/18 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt II FZ 123/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Wskutek powyższego Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 4 kwietnia 2018 r. Pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego), niesporządzonym na urzędowym formularzu, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z notatki urzędowej z dnia 16 kwietnia 2018 r. (karta 38 akt sądowych), od dnia 5 września 2017 r. do dnia 13 kwietnia 2018 r. Skarżący nie uiścił wpłaty w wysokości 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W niniejszej sprawie Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka, zawierająca prawomocne wezwanie do uiszczenia wpisu, została doręczona dorosłemu domownikowi Skarżącego w dniu 4 kwietnia 2018 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 11 kwietnia 2018 r. W tak określonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony, a zatem termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2018 r. Powyższe jednoznacznie potwierdza notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 16 kwietnia 2018 r. (k. 38 akt sądowych). Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Podkreślić w tym miejscu należy, że w przedmiotowej sprawie wpływu na termin do uiszczenia wpisu nie miał - złożony w terminie do uiszczenia wpisu - wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, bowiem jako niezłożony na urzędowym formularzu, zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia, a zatem jest bezskuteczny. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.