I SA/Gd 1022/14

Dnia 22 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2014 roku, sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia 27 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 stycznia 2014 roku ustalającą M.M. wysokość podatku od nieruchomości za 2014 rok. Na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga sporządzona i podpisana przez Z.M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu skarga Z.M. podlega odrzuceniu, albowiem nie posiada on interesu prawnego do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, rozumianego jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 rok została wydana wobec M.M., a nie wobec Z.M., który w postępowaniu przed organami administracyjnymi występował jako pełnomocnik podatniczki. Tym samym zaskarżona decyzja nie oddziałuje w żaden sposób na sferę uprawnień czy obowiązków skarżącego. Występowanie w postępowaniu administracyjnym w roli pełnomocnika podatnika nie daje bowiem uprawnień do wniesienia skargi do sądu administracyjnego we własnym imieniu. Skarga wnoszona na decyzję, która ma zostać poddana kontroli sądowoadministracyjnej, musi dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214, teza 7). W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że wniesienie skargi przez Z.M. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.