I SA/Gd 1024/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności środka zaskarżenia postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W. K. wnioskiem z dnia 12 października 2012 r. zwrócił się o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz o ustanowienie adwokata. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF wnioskodawca uzupełnił w dniu 15 listopada 2012 r. Jednocześnie rozszerzył swoje żądanie, wskazując że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Podał także, że wnosi o ustanowienie adwokata w osobie T. C. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów dołączonych do wniosku (odpisy: wypisów z treści orzeczeń lekarza orzecznika ZUS, orzeczenia z dnia 9 kwietnia 2009 r. o stopniu niepełnosprawności, zaświadczeń ZUS o wysokości świadczeń wypłaconych w okresie od lipca do listopada 2012 r., faktur za leki zakupione w okresie od czerwca do października 2012 r., dowodów poniesienia opłat za usługi telekomunikacyjne za sierpień i październik 2012 r. oraz spłaty w lipcu i październiku 2012 r. rat zaciągniętych pożyczek, wezwania do zapłaty z dnia 14 czerwca 2011 r. oraz dokumentu z dnia 11 października 2012 r. potwierdzającego stan zadłużenia z tytułu opłat za energię elektryczną, dokumentacji medycznej, w tym recept, wyników badań, skierowań do specjalistycznych poradni, wypisów, kart leczenia szpitalnego i zaświadczeń lekarskich), ustalono, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe, źródłem jego utrzymania jest emerytura oraz stała renta z tytułu niezdolności do pracy, przyznane świadczenia podlegają zajęciu i wypłacane są w kwotach 833,97 zł i 298,73 zł netto miesięcznie, wnioskodawca zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu, poza udziałem w części ½ w nieruchomości o powierzchni 4 300 m2 nie posiada innego majątku, w tym przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, oszczędności, posiada zadłużenie z tytułu opłat za energię elektryczną, które na dzień 11 października 2012 r. wynosiło 1.454,76 zł (wraz z kosztami postępowania sądowego i odsetkami za zwłokę), a także zobowiązania z tytułu zaciągniętych pożyczek, których miesięczna łączna spłata – jak wynika z nadesłanych dokumentów – kształtuje się na poziomie 814 zł. Wnioskodawca w roku 2002 uznany został za całkowicie niezdolnego do pracy, ze względu na liczne schorzenia wymaga stałego leczenia farmakologicznego i dodatkowo ponosi koszty z tym związane. W tak ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że skarżący nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Z przedstawionych okoliczności wynika, że sytuacja finansowa skarżącego jest trudna. Za takim stanowiskiem przemawia wysokość miesięcznych dochodów, które wynoszą łącznie 1.132,70 zł miesięcznie. Wprawdzie skarżący – poza opłatami za usługi telekomunikacyjne oraz zakup leków (które kształtują się na poziomie około 100 zł miesięcznie) – nie udokumentował pozostałych kosztów związanych ze swoim utrzymaniem, które bez wątpienia ponosi, to jednak mając na względzie konieczność spłaty zaciągniętych pożyczek (ponad 800 zł), można stwierdzić, że osiągane dochody pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb skarżącego. Dokonując oceny możliwości finansowych skarżącego wzięto także pod uwagę okoliczność nieposiadania zasobów pieniężnych. Nie bez znaczenia jest również stan zdrowia skarżącego, który uniemożliwia mu podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Końcowo wyjaśnić należy wnioskodawcy, że organem właściwym do wyznaczenia adwokata wskazanego przez niego we wniosku jest okręgowa rada adwokacka. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata właściwa okręgowa rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata, wskazanego przez stronę. Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.