I SA/Gd 1026/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2004 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę C. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 listopada 2009 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc sierpień 2004 r. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej w dniu 11 stycznia 2011 r. (k. 105). Pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. C. W. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 17 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego T. B. - U. W dniu 1 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej złożyła wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 2 grudnia 2010 r., wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że Okręgowa Izba Radców Prawnych ustanowiła r. pr. T. B. - U. pełnomocnikiem z urzędu C. W. w 9 sprawach, w tym w przedmiotowej – I SA/Gd 1026/10. W dniu 22 lutego 2011 r. pełnomocnik otrzymała z WSA w Gdańsku kserokopie żądanych w piśmie z dnia 16 lutego 2011 r. dokumentów. W dniu 24 lutego 2011 r. pełnomocnik skontaktowała się ze skarżącą, która podtrzymała chęć wniesienia skargi kasacyjnej. Po zapoznaniu się z obszerną dokumentacją zgromadzoną w niniejszej sprawie, pełnomocnik sporządziła skargę kasacyjną w możliwie najszybszym terminie i złożyła ją wraz z przedmiotowym wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Należy zaaprobować pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 20 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 252/09, że również w przypadku składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stosuje się termin siedmiodniowy. Jak wskazał ten sąd, sytuacja w której termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostałby zrównany z terminem do sporządzenia samej skargi, miałaby normotwórczy charakter. Wprowadzałaby bowiem do rozstrzygania w przedmiocie przywrócenia terminu pozaustawowy miesięczny termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Tak daleko idącej ingerencji sądu w treść interpretowanego przepisu nie uzasadnia nawet fakt, że w określonej sytuacji pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma de facto krótszy termin na sporządzenie skargi kasacyjnej, której terminowi złożenia uchybił nie ze swojej winy. W rozpoznawanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wiązać należy z dniem 24 lutego 2011 r. kiedy to ustanowiony z urzędu pełnomocnik C. W., radca prawny T. B. - U., uzyskał informację od skarżącej, iż w dalszym ciągu wyraża wolę wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Tym samym od dnia następującego po tym dniu tj. od 25 lutego 2011 r. należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a więc upływał on 3 marca 2011 roku. Skoro zatem pełnomocnik strony złożyła przedmiotowy wniosek w dniu 1 marca 2011 r., należy uznać, że uczyniła to z zachowaniem 7 dniowego terminu. Jednocześnie uprawdopodobnione zostały okoliczności świadczące o braku zawinienia w terminowym wniesieniu skargi kasacyjnej. W świetle powyższego, uznając wniosek za uzasadniony, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.