I SA/Gd 1028/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2010 postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie doradcy podatkowego. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2010r. przyznano skarżącej J. S. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 5 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego), którego braki formalne usunięto w dniu 10 marca 2011 r., skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do przepisu art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ze względu na to, że ww. postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r. skarżąca została zwolniona w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych, uznano, iż złożony przez nią wniosek o ustanowienie zastępstwa prawnego jest w świetle cyt. art. 245 p.p.s.a. w istocie wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i dokonano oceny jego zasadności w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów źródłowych znajdujących się w aktach sprawy (decyzji starosty z dnia 5 października 2010 r. o uznaniu za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz decyzji burmistrza z dnia 7 i 10 września 2010 r. o przyznaniu zasiłku rodzinnego), ustalono, że z dniem 5 października 2010 r. została ona zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, na utrzymaniu małżonków pozostaje małoletnia córka. Aktualnie żaden z małżonków nie osiąga dochodów, korzystają ze świadczeń pomocy społecznej w formie zasiłku rodzinnego przyznanego na okres od 1 sierpnia 2010 r. do 31 października 2011 r. w kwocie 91 zł oraz z pomocy finansowej udzielanej im przez rodzinę, a także paczek żywnościowych i wsparcia kościoła. Majątek małżonków stanowi dom o powierzchni 540 m2 obciążony hipoteką. Z treści wniosku wynika ponadto, że mąż wnioskodawczyni jest bezrobotny i posiada zadłużenie w kwocie około 300.000 zł, a prowadzone względem niego postępowania egzekucyjne są umarzane z powodu bezskuteczności. Obecnie również względem wnioskodawczyni toczy się postępowanie egzekucyjne, w ramach którego dochodzone są zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, na poczet których obciążono hipotekami nieruchomość. Swoich roszczeń z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste dochodzi także Skarb Państwa, zaś bank wypowiedział wszystkie trzy umowy kredytowe. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, stwierdzić należy, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za taką oceną przemawia brak dochodów, brak zasobów pieniężnych, prowadzona egzekucja z majątku oraz konieczność korzystania przez małżonków ze świadczeń pomocy społecznej, jak również z pomocy rodziny i kościoła. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.