I SA/Gd 1037/19

Dnia 17 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym skargi "A" w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić "A" w G. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi "A" w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 marca 2019 r., w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2019 roku skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wykazanie aktu powołania na stanowisko rektora. W odpowiedzi na przesłane zarządzenie, skarżąca złożyła kserokopię aktu powołania potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez Prodziekana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy strona jest osobą prawną pismo musi być podpisane przez osoby pełniące funkcje organów, zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ lub inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie dokumentem. Niewykazanie dokumentem, że osoba, która podpisała skargę jest umocowana do reprezentowania strony - jest brakiem formalnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). Zgodnie z art. 48 § 1 p.p.s.a. strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą. Stosownie do art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Zatem jak wynika z treści ww. przepisu ustawodawca dopuścił dwie możliwe postacie dokumentów składanych do sądu, tj. oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza albo przez występującego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika strony. W ocenie Sądu, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Warunkiem uznania kserokopii za dokument jest poświadczenie zgodności kserokopii z oryginałem dokumentu przez podmioty wskazane w przepisach ustawy. W przypadku regulacji przyjętych w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi potwierdzenia dokumentu za zgodność z oryginałem, mógłby dokonać występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Również notariusz jest osobą uprawnioną do poświadczania zgodności odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem (art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie). Wymogu uzupełnienia braków formalnych skargi nie wypełnia natomiast przedstawienie kserokopii dokumentu potwierdzonej za zgodność przez Prodziekana. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.