I SA/Gd 1039/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i K. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję skarżący wnieśli o jej wstrzymanie, argumentując, iż jej wykonanie ze względu na wysokość kwoty do zapłaty (wraz z odsetkami) mogłoby ich narazić na utratę zdolności do płacenia należności innych podmiotów i bieżących płatności, co łączyłoby się z egzekucją, a w konsekwencji naraziło na niepowetowaną szkodę. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że jedynym dochodem skarżącej jest emerytura, a skarżący ze względu na kłopoty zdrowotne nie jest już zdolny do intensywnej pracy, nadto wskazali, że ich oszczędności zostały wydane na remont kancelarii. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. Nie sposób bowiem uznać za należyte uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczenia się jedynie do stwierdzenia, że zapłata znacznej kwoty wraz z odsetkami podatkowymi mogłaby narazić skarżących na utratę płynności finansowej. Sąd nie może ocenić wskazanej okoliczności, gdyż skarżący nie przedstawili jakichkolwiek danych, które pozwalałyby przyjąć, iż wyegzekwowanie spornej kwoty wraz z odsetkami, wyrządzi im niepowetowaną szkodę. W sytuacji gdy nie jest znana wysokość aktualnie uzyskiwanych przez skarżących dochodów, oraz nieznany jest poziom ich zasobów finansowych, nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym szkody o znacznych rozmiarach lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż skarżący w żaden konkretny sposób nie wskazali rodzaju i wysokości szkody, którą mieliby ponieść. Zdaniem Sądu szkoda, o której mowa w przywołanym przepisie, oznacza niemożność jej wynagrodzenia przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, jak również niemożność przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżących – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu. Mając na uwadze powyższe, jak również to, że wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają okoliczności i charakter sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.