I SA/Gd 1041/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF i dołączonym do skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2015 r., skarżąca E. P. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznanie przedmiotowego wniosku jest zbędne. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. przyznał skarżącej prawo pomocy, zwalniając ją w niniejszej sprawie od kosztów sądowych w całości. Prawo pomocy przyznane skarżącej powołanym postanowieniem nie zostało cofnięte w trybie art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że skarżąca została w niniejszej sprawie zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, zatem nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.