I SA/Gd 1042/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF i dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skarżąca M. W. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał, że w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Ocena taka została podjęta na podstawie danych zawartych w złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej oraz dokumentów przedłożonych przez nią do sprawy o sygn. akt I SO/Gd 4/15. Referendarz sądowy ustalił, że skarżąca poza samochodem osobowym marki [...] z 2002 r. o wartości 1.600 zł nie posiada innego majątku (dowód: dodatkowe oświadczenie), aktualnie utrzymuje się ze sprzątania w apartamentach i mieszkaniach – dochody z tego tytułu wynoszą około 700 zł miesięcznie (dowód: umowa zlecenia z dnia 1 maja 2015 r.), zamieszkuje w domu stanowiącym własność jej synów, partycypując w kosztach związanych z jego eksploatacją w wysokości 200 zł miesięcznie (dowód: oświadczenie złożone przez synów). W tak ustalonym stanie sprawy, należało przyjąć, że obciążenie skarżącej dodatkowo kosztami postępowania sądowego choćby w niewielkiej części, skutkowałoby pozbawieniem ją środków na zaspokojenie jej potrzeb życiowych nawet na minimalnym poziomie. Do wyprowadzenia takiego wniosku nie była konieczna ocena żądania skarżącej przez pryzmat rozmiaru kosztów, jakie musi ona ponieść na poczet postępowania w niniejszej sprawie. Przesłanką wystarczającą, która przemawia za podjętym rozstrzygnięciem jest kwota osiąganych przez skarżącą dochodów. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.