I SA/Gd 105/26
PostanowienieWSA w Gdańsku2026-02-19
Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o odmowie wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, wydane w toku postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą na decyzję merytoryczną, podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie organu administracji o odmowie wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, wydane po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję merytoryczną, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, ponieważ nie jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie ani postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 P.p.s.a. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być przedmiotem odrębnego wniosku kierowanego do sądu.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. W ramach tej skargi wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Wcześniej złożyła odrębny wniosek do organu o wstrzymanie decyzji na podstawie Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił wstrzymania decyzji, rozpoznając wniosek na podstawie P.p.s.a. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Gdańsku na postanowienie organu o odmowie wstrzymania. WSA w Gdańsku odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 grudnia r., nr 2201-IEW.4250.7.2025/KT w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji postanawia: odrzucić skargę.
Pani J.K. w piśmie z dnia 15 listopada 2025r. w związku ze skargą do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 września 2025r. w przedmiocie odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe spółki, w której zawarty został kierowany do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 par. 3 P.p.s.a , złożyła odrębny kierowany do organu wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 239b par. 1 Ordynacji podatkowej.
Decyzją z dnia 4 grudnia 2025r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku odmówił wstrzymania decyzji z dnia 24 września 2025r. W uzasadnieniu wskazano, że wobec niewłaściwego wskazania podstawy prawnej, wniosek rozpoznano na podstawie art. 61 par. 2 pkt 1 P.p.s.a. Wniosek został oddalony z uwagi na niewykazanie przez skarżąca przesłanek wstrzymania.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku pani J.K. zarzuciła naruszenie art. 61 par. 2 pkt 1 P.p.s.a przez przyjęcie, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek udowodnienia szkody trudnej do naprawienia oraz art. 7,77par. 1 i at. 80 k.p.a. przez zaniechanie wszechstronnej oceny okoliczności sprawy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu wskazano, że złożona przez panią J.K. skarga na decyzję z dnia 24 września 2025r. została zarejestrowana w WSA w Gdańsku pod sygnaturą I SA/Gd 919/25 i zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został rozpoznany przez Sąd postanowieniem z dnia 12 stycznia 2026r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona na orzeczenie, które nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t.j. Dz.U. 2026,143 – dalej P.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym nie spełnia wymogów art. 3 par. 2 P.p.s.a. – nie przysługiwało na nie zażalenie, nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie.
Postanowienie wydane po wniesieniu skargi przez organ w związku z wnioskiem i o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podlegają zaskarżeniu. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji może być przedmiotem odrębnego wniosku strony kierowanego do Sądu ( art. 61 par. 3 P.p.s.a ). Postanowienie organu lub Sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być przez Sąd zmienione lub uchylone w każdym czasie w razie zmiany okoliczności ( art. 61 par. 4 P.p.s.a).
Z tych względów, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 P.p.s.a orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło