I SA/Gd 1059/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie NSA Ewa Kwarcińska (spr.), WSA Bogusław Woźniak, Protokolant starszy sekr. sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lipca 2010r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010r. postanawia zawiesić postępowanie. I SA/Gd 1059/10 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 lipca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy w przedmiocie określenia stronie skarżącej, A S.A. z siedzibą w W., wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. Jako podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji przywołano m. in. art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.; dalej u.p.o.l.). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożyła strona wnosząc o uchylenie decyzji organu drugiej instancji. Stwierdzono, że: 1/ spółka A S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę konstytucyjną (sygn. akt SK 21/07) w przedmiocie zbadania zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej dyspozycji art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.; 2/ skargę konstytucyjną w tym przedmiocie wniosła także, w dniu 23 września 2010 r., B SA.; 3/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zadał pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09) w zakresie zgodności ww. przepisów z art. 217 w zw. z art. 84 i art. 2 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: I. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym, co daje podstawę do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisły sprawy dotyczące spornej w tej sprawie kwestii, w tym ze skargi konstytucyjnej A S.A. (sygn. akt SK 21/07), dotyczącej zbadania zgodności z Konstytucją RP dyspozycji art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.; dalej u.p.o.l.) oraz sprawa w związku z pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (postanowienie z 1 czerwca 2009 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gl 110/09). Ten ostatni przedstawił Trybunałowi wątpliwości związane ze zgodnością ww. przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w zw. z art. 84 i art. 2 ustawy zasadniczej; sprawę zarejestrowano w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 33/09. Nadto, w dniu 23 września 2010 r. B S.A. złożyła skargę konstytucyjną dotyczącą spornej kwestii. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zarówno wyżej wskazanego pytania prawnego, jak również skarg konstytucyjnych A S.A. i B S.A. będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, bowiem podstawa prawna zaskarżonej decyzji jest przedmiotem badania w postępowaniach zawisłych przed Trybunałem. Należy wobec tego przyjąć, że zawieszenie postępowania w rozpoznawanej sprawie jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Szczególnie względem tej ostatniej przesłanki należy odnotować, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej; pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnego, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja aktów normatywnych (por. postanowienie NSA z 13 kwietnia 2010 r. w sprawie I GSK 746/09, opubl. w: LEX nr 578948). II. Dyspozycja art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. stanowi podstawę wydania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Jak wskazano, do Trybunału Konstytucyjnego została złożona przez A S.A. z siedzibą w W. skarga konstytucyjna (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności: - art. 1 a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. z art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1, art. 78 Konstytucji RP, - art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 u.p.o.l. z art. 64 ust 1 i 3 Konstytucji RP, art. 64 ust. 1,2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto w Trybunale Konstytucyjnym została zarejestrowana, pod sygn. akt P 33/09, sprawa zainicjowana pytaniem prawnym skierowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w trybie art. 193 Konstytucji RP, o zbadanie zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. - z art. 217 Konstytucji RP w zw. z art. 84 i art. 2 Konstytucji RP. Przyjąć należy, zdaniem Sądu, że istnieje związek między niniejszą sprawą a tą, w której WSA w Gliwicach wystąpił o kontrolę konstytucyjności przepisów; związek ten jest realny, faktyczny i bezpośredni (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2008 r., sygn. akt II GZ 249/08). Mając to na uwadze Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.; zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie ww. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. EK