I SA/Gd 106/06

Dnia 12 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. na postanowienie Wójta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności odwołania z powodu nienależytego umocowania pełnomocnika substytucyjnego postanawia odrzucić skargę W dniu 21 grudnia 2005 r. pełnomocnik T.W. wniósł skargę do sądu na postanowienie wójta z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania z powodu nienależytego umocowania pełnomocnika substytucyjnego. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Art. 52 § 2 powołanej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenia, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z przedłożonych Sądowi akt wynika, że od decyzji z dnia [...] Wójta określającej podatnikowi podatek od nieruchomości, przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania. Strona złożyła środek zaskarżenia od tej decyzji. Wójt działając na podstawie art. 228 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) wydał postanowienie nr [...] z dnia [...] w którym stwierdził niedopuszczalność odwołania z powodu nienależytego umocowania pełnomocnika substytucyjnego. Pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na ww. postanowienie. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, iż w sprawie nie został wyczerpany tok instancyjny, o którym mowa w art. 127 Ordynacji podatkowej, albowiem od wymienionej wyżej decyzji Wójta z dnia [...] złożono odwołanie, które winien rozpoznać organ odwoławczy. Przepis art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej upoważnia bowiem jedynie organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego nieważność odwołania, zatem Wójt rozpoznający sprawę jako organ I instancji, wniesiony środek zaskarżania winien był przekazać według właściwości organowi odwoławczemu. Dopiero od orzeczenia tegoż organu przysługiwałoby stronie prawo do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.