I SA/Gd 1067/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2010 r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2007 r. oraz od września do grudnia 2007 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pani A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 8 lutego 2010 r. określających zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2007 r. oraz od września do grudnia 2007 r. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z którego wynika, że w stosunku do skarżącej wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania przedmiotowych zaległości (kwota należności głównej 758.009,60 zł oraz odsetki wyliczone na dzień 13 maja 2010 r. w wysokości 245.878,83 zł). W ramach prowadzonych czynności dokonano zajęcia rachunków bankowych skarżącej oraz rzeczy ruchomych. Wyegzekwowanie należności oznacza, zdaniem skarżącej, konieczność sprzedaży posiadanej nieruchomości (która jest obciążona hipoteką zwykłą w wysokości 500.000 zł oraz hipoteką kaucyjną w wysokości 280.00 zł na rzecz banku w związku z zaciągnięciem kredytu na jej zakup) jak i całego majątku ruchomego (samochodów ciężarowych oraz przyczep stanowiących sprzęt specjalizowany). Zlicytowanie majątku ruchomego skutkować będzie likwidacją działalności, w tym konieczną likwidacją miejsc pracy i przerzuceniem na Skarb Państwa ciężaru utrzymania bezrobotnych pracowników oraz członków ich rodzin. Skarżąca podniosła, że osiągane dochody przeznacza na bieżące finansowanie przedsiębiorstwa oraz zaspokajanie swoich potrzeb życiowych (wyżywienie, spłata rat kredytowych, opłaty za media itp.). Miesięczna rata kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości wynosi 3.282,71 zł, rata kredytu obrotowego zaciągniętego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynosi ok. 3.000 zł. Zajęcie rachunku bankowego i egzekwowanie środków na poczet zaległości spowodowało, że skarżącej ograniczono środki pieniężne potrzebne do regulowania bieżących zobowiązań wobec kontrahentów oraz urzędu skarbowego z tytułu bieżących należnych wpłat podatku od towarów i usług. Nadto, zajęcie rachunku bankowego wpłynęło znacznie na ograniczenie rozmiaru prowadzonej działalności gospodarczej. Obrót od miesiąca kwietnia do lipca systematycznie spada – od kwoty 534.484 zł w kwietniu 2010 r. do kwoty 54.918 zł w lipcu 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Wykazanie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem rzeczą strony postępowania sądowoadministracyjnego jest potwierdzenie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie wskazanych we wniosku decyzji wymierzających podatek od towarów i usług mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego (łączna kwota określonego przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wraz odsetkami na dzień 13 maja 2010 r. wynosi 1.003.888,43 zł) oraz fakt, że do majątku skarżącej prowadzone jest postępowania egzekucyjne, co bez wątpienia w sposób niekorzystny wpływa na jego sytuację finansową z uwagi na dokonane zajęcia ruchomości i związany z tym brak możliwości dysponowania określonymi składnikami majątku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.