I SA/Gd 1069/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Sławomir Kozik, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2021 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 14 września 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją nr [...] z dnia 9 września 2016 r. określił J.S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok w kwocie 120.809,00 zł oraz nadpłatę w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku ze sprzedażą nieruchomości w dniu 14 kwietnia 2010 r. w kwocie 33.500,00 zł. Decyzja ta została uznana za doręczoną w trybie art. 150 ustawy - Ordynacja podatkowa w dniu 28 września 2016 r., wobec braku podjęcia pisma z placówki pocztowej (mimo uprzedniego awiza odpowiednio w dniach: 14 września 2016 r. i 22 września 2016 r.). Podatnik nie wniósł odwołania od przedmiotowej decyzji, stała się ona ostateczna w administracyjnym toku instancji. J.S. (reprezentowany przez radcę prawnego), pismem z dnia 24 października 2019 r. (wpływ do organu podatkowego w dniu 3 grudnia 2019 r.) wniósł powołując się art. 241 § 2 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa, żądanie wznowienia postępowania podatkowego w zakresie prawidłowości rozliczenia w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 9 września 2016 r., gdyż podatnik był pozbawiony udziału w prowadzonym przez organ postępowaniu podatkowym. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż J.S. powziąwszy, wiadomość o prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, upoważnił pełnomocnika do zapoznania się z aktami postępowań podatkowych prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Pełnomocnik Strony w dniu 25 września 2019 r. uzyskał w Urzędzie Skarbowym informację o wydaniu w dniu 9 września 2016 r. decyzji nr [...] określającej J.S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób za 2010 rok. W ocenie pełnomocnika, zawiadomienie o wszczęciu postępowania podatkowego jak i decyzja zostały wysłane na adres, pod którym podatnik od dawna nie zamieszkuje, z uwagi na stałe zamieszkiwanie w Wielkiej Brytanii od 2002 roku. Według pełnomocnika, fakt zamieszkiwania przez J.S. w Wielkiej Brytanii jest znany (organowi podatkowemu) chociażby z tego powodu, że organ prowadzi egzekucję w miejscu zamieszkania podatnika. Końcowo pełnomocnik strony podkreślił, że podatnik był pozbawiony udziału w prowadzonym przez organ postępowaniu podatkowym - co stanowi przesłankę do wznowienia postępowania podatkowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją nr [...] z dnia 31 stycznia 2020 r. (doręczoną w dniu 5 lutego 2020 r.) odmówił J.S. wznowienia postępowania podatkowego w sprawie prawidłowości rozliczenia w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z dnia 9 września 2016 r.. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ stwierdził, że nastąpiła niedopuszczalność wznowienia postępowania w sprawie z powodu uchybienia przez stronę terminowi do wniesienia żądania wznowienia postępowania w zakresie określonym w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że użyte w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej określenie "powzięcia wiadomości" dotyczy rzeczywistego powzięcia wiadomości, a nie formalnej poprawności doręczenia decyzji z punktu widzenia przepisów. Zgodnie z jednoznacznie brzmiącym art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego na podstawie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej rozpoczyna bieg od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, do którego nawiązuje art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nie może być utożsamiane z chwilą, w której strona postępowania podatkowego ją przeczytała. Na potrzeby liczenia terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zasadnicze znaczenie ma moment, w którym strona dowiedziała się o wydaniu wobec niej decyzji i miała faktyczną możliwość zapoznania się z jej rozstrzygnięciem i treścią. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż strona powołuje się właśnie na okoliczność wymienioną w art. 241 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, tj. strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie postępowania z powyższej okoliczności obwarowane jest warunkiem - by żądanie strony zostało wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Pełnomocnik A.K. we wniosku z dnia 24 października 2019 r. poinformował, iż powziął informację o decyzji z dnia 9 września 2016 r. nr [...] w dniu 25 września 2019 r. Z akt sprawy wynika, iż okoliczność zapoznania się A.K. z aktami sprawy została udokumentowana w Urzędzie w dniu 25 września 2019 r. w formie protokołu. Wniosek o wznowienie postępowania podatkowego został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 października 2019 r. - tj. w terminie miesiąca od zapoznania się z przedmiotową sprawą przez A.K. Następnie organ wskazał, na okoliczność, która miała miejsce w dniu 11 września 2019 r.. W powyższej dacie stawił się w Urzędzie Skarbowym P.T. doradca podatkowy wraz z pełnomocnictwem udzielonym przez J.S. do dostępu do akt postępowań podatkowych między innymi w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok o sygnaturze [...]. P.T. zapoznał się z aktami sprawy i dokonał fotokopii decyzji z dnia 9 września 2016 r.. Na powyższą okoliczność sporządzono protokół. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy organ pierwszej instancji w wydanej decyzji stwierdził, że J.S., działając przez pełnomocnika P.T., informację o wydanej decyzji z dnia 9 września 2010 r. powziął w dniu 11 września 2019 r. - w związku z powyższym wniosek o wznowienie postępowania podatkowego w myśl ww. powołanych przepisów prawa winien zostać złożony w terminie miesiąca od daty 11 września 2019 r. tj. do dnia 11 października 2019 r.. Z akt sprawy wynika, iż wniosek ten został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 października 2019 r. - tj. po upływie tego terminu. Okoliczność, iż podatnik upoważnił w przedmiotowej sprawie do zapoznania się z materiałem dowodowym P.T., a następnie A.K. - nie zmienia terminu wynikającego z art. 241 § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej, gdyż obaj pełnomocnicy działali w imieniu J.S. J.S. działając przez pełnomocnika radcę prawnego pismem z dnia 19 lutego 2020 r. wniósł w ustawowym terminie odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 31 stycznia 2020 r. odmawiającej wznowienia postępowania podatkowego zarzucając jej naruszenie art. 241 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy poprzez błędne ich zastosowanie i uznanie, że wniosek o wznowienie uchybił terminowi do jego złożenia. W uzasadnieniu wniesionego podania pełnomocnik strony podniósł, że nie kwestionuje zastosowanej interpretacji przepisu prawa w świetle, której strona ma obowiązek w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji złożyć wniosek o wznowienie postępowania, lecz wskazał, że wiadomość ta zbiegła się z dniem w której pełnomocnik odwołującego miał możliwość zapoznania się z decyzją. W dalszej części uzasadnia podkreślono, że wbrew ustaleniu organu pierwszej instancji podatnik w dniu 11 września 2019 roku nie podjął rzeczywistej wiedzy o wydaniu decyzji nr [...], ale o tym, że w stosunku do niego prowadzone jest postępowanie, przy czym nie wiedział w jakim zakresie jest prowadzone w jego sprawie postępowanie. Pełnomocnik odwołującego dopiero w dniu 25 września 2019 roku zapoznał się z decyzją i wtedy powziął rzeczywista wiedzę o przedmiocie postępowania. Wskazać należy w tym miejscu, że pełnomocnik próbował zapoznać się z aktami sprawy tydzień wcześniej, lecz odmówiono mu wglądu do akt z uwagi na fakt, że dysponował zbyt ogólnym pełnomocnictwem, które nie dotyczyło możliwości przejrzenia akt dot. roku 2010 czy 2013. Wtedy też uzyskał jedynie ogólną informację, że sprawa dotyczy lat 2010 i 2013 przy czym odmówiono mu informacji w jakim zakresie prowadzone jest postępowanie. W tym stanie rzeczy pełnomocnik uzyskał od J.S. upoważnienie do wglądu w akta za lata 2010 i 2013 przy czym niejako "w ciemno" wskazał i określił jakiego zakresu ma dotyczyć upoważnienie, tak aby nie miał przeszkód w zapoznaniu się z aktami. Dopiero w dniu 25 września 2019 roku na podstawie tego upoważnienia, kiedy udostępniono mu wgląd do akt rzeczywiście powziął wiadomość o przedmiocie i zakresie prowadzonego postępowania, w tym zapoznał się z decyzjami. W tym stanie rzeczy nie powinno budzić wątpliwości, że podatnik rzeczywiście podjął wiadomość o wydanych decyzjach w dniu 25 września 2019 roku wobec czego wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 14 września 2020 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w świetle przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych sprawy w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w objętej odwołaniem decyzji nr [...] z dnia 31 stycznia 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zasadnie stwierdził, że pełnomocnik strony w dniu 11 września 2019 r. powziął wiadomość o wydaniu decyzji podatkowej nr [...] z dnia 9 września 2016 r. (w tym wykonał jej kopię) objętej następnie wnioskiem o wznowienie postępowania wniesionym pismem z dnia 24 października 2019 r.. Tym samym ustawowy miesięczny termin do wniesienia przedmiotowego wniosku upływał w dniu 11 października 2019 r. - zgodnie z dyspozycją art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Z akt sprawy wynika, że wniosek ten został nadany w placówce pocztowej w dniu 25 października 2019 r. tym samym w wydanej decyzji z dnia 31 stycznia 2020 r. organ pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że z przyczyn formalnych należało odmówić wznowienia postępowania podatkowego w sprawie. W piśmie z dnia 14 października 2020 r. pełnomocnik skarżącego zaskarżył w całości wydaną dniu 14 września 2020 r. decyzję zarzucając jej na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) naruszenie art. 241 § 2 pkt 1 w związku 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ich zastosowanie i uznanie, że wniosek o wznowienie uchybił terminowi do jego złożenia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ odwoławczy w ślad za organem pierwszej instancji jako podstawę odmowy wznowienia postępowania w sprawie prawidłowości rozliczenia J.S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 wskazał na niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn uchybienia terminu wskazując, że użyte w 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej określenie "powzięcia wiadomości" dotyczy rzeczywistego powzięcia wiadomości, a nie formalnej poprawności doręczenia decyzji z punktu widzenia przepisów. Termin zgodnie z tym przepisem rozpoczyna swój bieg od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji, a nie od chwili gdy strona ją przeczytała. We wniesionej skardze pełnomocnik J.S. stwierdził, że nie kwestionuje takiej interpretacji przepisu jednakże w przedmiotowej sprawie faktyczne powzięcie wiadomości o decyzji zbiegło się z dniem w której pełnomocnik odwołującego miał możliwość zapoznania się z decyzją. Wbrew ustaleniu organu I instancji podatnik w dniu 11 września 2019 roku nie podjął rzeczywistej wiedzy o wydaniu decyzji nr [...], ale o tym, że w stosunku do niego prowadzone jest postępowanie, przy czym nie wiedział w jakim zakresie jest prowadzone w jego sprawie postępowanie. Pełnomocnik odwołującego dopiero w dniu 25 września 2019 roku zapoznał się z decyzją i wtedy powziął rzeczywistą - wiedzę o przedmiocie postępowania. Wskazano również, że pełnomocnik próbował zapoznać się z aktami sprawy tydzień wcześniej, lecz odmówiono mu wglądu do akt z uwagi na fakt, że dysponował zbyt ogólnym pełnomocnictwem, które nie dotyczyło możliwości przejrzenia akt dot. roku 2010 czy 2013. Wtedy też uzyskał jedynie ogólną informację, że sprawa dotyczy lat 2010 i 2013 przy czym odmówiono mu informacji w jakim zakresie prowadzone jest postępowanie. W tym stanie rzeczy pełnomocnik uzyskał od J.S. upoważnienie do wglądu w akta za łata 2010 i 2013 przy czym niejako "w ciemno" wskazał i określił jakiego zakresu ma dotyczyć upoważnienie, tak aby nie miał przeszkód w zapoznaniu się z aktami. Dlatego też dopiero w dniu 25 września 2019 r. na podstawie tego upoważnienia, kiedy udostępniono mu wgląd do akt rzeczywiście powziął wiadomość o przedmiocie i zakresie prowadzonego postępowania w tym zapoznał się z decyzjami. Mając na uwadze powyższe pełnomocnik J.S. wniósł: - na podstawie art. 145 p.p.s.a. o uwzględnienie niniejszej skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości, - zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów procesowych w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przewidzianych. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odpowiadając na zarzuty skargi stwierdził, że są nieuzasadnione i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadzała się do stwierdzenia, czy faktycznie doszło do naruszenia przez stronę miesięcznego terminu wskazanego w art. 241 § 2 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Ustawa - Ordynacja podatkowa przewiduje wyjątki od zasady trwałości decyzji ostatecznych, dopuszczając możliwość weryfikowania przez organy podatkowe wydanych przez nie decyzji podatkowych. Przepisy Ordynacji podatkowej umożliwiają zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania (art. 240-246 powołanej ustawy), a także stwierdzenie nieważności (art. 247-252 tej ustawy) wskutek wystąpienia kwalifikowanych wad decyzji ostatecznej. Tak więc wznowienie postępowania stanowi instytucję procesową stwarzająca możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyczerpująco wymienionych w art. 240 § 1 pkt 1-12 ustawy Ordynacja podatkowa. Na podstawie wskazanego przepisu prawa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli między innymi strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 240 § 1 pkt 4 wskazanej ustawy), na którą to okoliczność wskazał pełnomocnik strony we wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 241 § 1 Ordynacji podatkowej, wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Jednakże w myśl art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Jest to przesłanka, która może stanowić podstawę do wznowienia postępowania wyłącznie na żądanie strony (art. 241 § 2 pkt 1 O.p). Stosownie zaś do treści do art. 244 § 1 Ordynacji podatkowej, organem właściwym w sprawach wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Zauważyć jednocześnie należy, że złożenie podania o wznowienie postępowania nie wszczyna automatycznie postępowania wznowieniowego. W pierwszej kolejności rozstrzygnięciu podlega kwestia dopuszczalności "uruchomienia" trybu nadzwyczajnego, o czym stanowi art. 243 Ordynacji podatkowej, w świetle którego: § 1. W razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania. § 1a. (uchylony). § 2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. § 3. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. Organ, badając zatem złożony wniosek o zastosowanie trybu szczególnego, wydaje odpowiednio postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadza następnie stosowne postępowanie (art. 243 § 1 i § 2 powołanej ustawy) lub wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania (art. 243 § 3 tej ustawy). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, treść art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej należy odczytywać w ten sposób, że decyzję o odmowie wznowienia postępowania wydaje się wówczas, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych. Chodzi o przypadki, gdy wniosek złożyła osoba niebędąca stroną w sprawie lub niemająca zdolności do czynności prawnych, wniosek został złożony po upływie terminu do wznowienia postępowania, dotyczy on decyzji niebędącej decyzją ostateczną lub nie został oparty o jedną z przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 240 O.p.. W przypadku, gdy żądanie wznowienia postępowania oparte jest na przesłance wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, termin do złożenia przez stronę wniosku o wznowienie postępowania wynosi miesiąc o dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji (art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Zwrot "strona powzięła wiadomość o decyzji" wobec braku definicji ustawowej, musi być interpretowany zgodnie z jego językowym znaczeniem, czyli powinien być interpretowany dosłownie. W konsekwencji powyższego należy rozumieć go w ten sposób, że strona uzyskała informację pozwalającą zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono w stopniu pozwalającym na sformułowanie zarzutu wznowienia postępowania . Dotyczy to więc takich danych jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest konieczne natomiast zaznajomienie się z jej treścią, bowiem nie mamy tutaj do czynienia z jej doręczeniem. Wystarczające jest posiadanie przez stronę informacji, czego dana decyzja dotyczy. Sąd przypomina, że ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić organowi podatkowemu, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że podanie strony o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednego miesiąca, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Strona występująca z wnioskiem powinna zadbać o dowody potwierdzające datę. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że organ pierwszej i jak i drugiej instancji rozpoznając sprawę w trybie wznowienia postępowania prawidłowo stwierdziły, że doszło do naruszenia miesięcznego terminu, w którym strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji podatkowej. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją r [...] z dnia 9 września 2016 r. określił J.S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok w kwocie 120.809,00 zł oraz nadpłatę w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku ze sprzedażą nieruchomości w dniu 14 kwietnia 2010 r. w kwocie 33.500,00 zł. Decyzja ta została uznana za doręczoną w trybie art. 150 ustawy - Ordynacja podatkowa w dniu 28 września 2016 r., wobec braku podjęcia pisma z placówki pocztowej mimo uprzedniego awiza dokonanego odpowiednio w dniach: 14 września 2016 r. i 22 września 2016 r.. Z akt sprawy wynika również, że w dniu 11 września 2019 r. stawił się w siedzibie organu podatkowego doradca podatkowy - P.T. i na mocy przedłożonego pełnomocnictwa szczególnego (złożonego do akt sprawy na formularzu PPS-1 w dniu 11 września 2019 r. - k. 270-271 a.a.) dokonał wglądu do akt sprawy podatkowej skarżącego. Na okoliczność powyższą został sporządzony przez organ podatkowy w dniu 11 września 2019 r. protokół z czynności, w którego treści wskazano co następuje: "P.T. zapoznał się z dokumentami w ww. sprawach dot. rozliczenia J.S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 i 2010 rok oraz w VAT za 2013 rok pełnomocnik wykonał fotokopie decyzji wydanych w sprawie. Do protokołu dołączono pełnomocnictwo PPS-1 wraz z potwierdzeniem opłaty 17,00 zł. Protokół sporządzono w jednym egzemplarzu". Protokół ten po jego podpisaniu przez wszystkich uczestników postępowania został pozostawiony w aktach sprawy (k. 272 a.a.). Jak wynika z akt sprawy również w dniu 25 września 2019 r. stawił się w siedzibie organu podatkowego radca prawny A.K. i na mocy upoważnienia z dnia 23 września 2019 r. (złożonego do akt sprawy dniu 25 września 2019 r. - k. 274 a.a.) dokonał wglądu do akt sprawy podatkowej skarżącego. Na okoliczność powyższą w dniu 25 września 2019 r. został sporządzony przez organ podatkowy protokół z czynności, w którego treści wskazano co następuje: "A.K. zapoznał się z dokumentami w ww. sprawach dot. Rozliczenia J.S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 i 2010 rok oraz w VAT za 2013 rok pełnomocnik wykonał fotokopie niektórych dokumentów w sprawie, w tym decyzji. Do protokołu dołączono upoważnienie z dnia 23 września 2019 r. wraz z potwierdzeniem opłaty 17,00zł. Protokół sporządzono w jednym egzemplarzu". Protokół ten pozostawiono w aktach sprawy (k. 275, a.a.). W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych sprawy w ocenie Sądu, organy podatkowe zasadnie stwierdziły, że pełnomocnik strony w dniu 11 września 2019 r. powziął wiadomość o wydaniu decyzji podatkowej nr [...] z dnia 9 września 2016 r., w tym, co należy podkreślić - wykonał jej fotokopię. Tym samym ustawowy miesięczny termin do wniesienia przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na wystąpienie przesłanki wskazanej w art 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej upłynął w dniu 11 października 2019 r. - zgodnie z dyspozycją art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Z akt sprawy wynika, że wniosek ten został nadany w placówce pocztowej w dniu 25 października 2019 r. (k. 276, a.a.). W tych okolicznościach w wydanej decyzji z dnia 31 stycznia 2020 r. organ pierwszej instancji, a następnie organ odwoławczy w decyzji z dnia 14 września 2020 r. zasadnie stwierdziły, że z przyczyn formalnych należało odmówić wznowienia postępowania podatkowego w sprawie. Zgodnie bowiem z art. 243 ustawy Ordynacja podatkowa, warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zgłoszonego z uwagi na wystąpienie przesłanki konieczne jest złożenie takiego wniosku we wskazanym w przepisach prawa terminie. Skoro taki wniosek nie został złożony w ustawowym terminie, to nie mógł wywołać skutków prawnych w postaci wzruszenia decyzji ostatecznej nr [...] z dnia 9 września 2016 r.. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że argumentacja skargi nie doprowadziła skutecznie do wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji. Wobec tego orzeczono zgodnie z art. 151 p.p.s.a..