I SA/Gd 1070/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 9 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2017 r., którym uznano za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 sierpnia 2014 r. Zaskarżone postanowienia zostały wydane na tle następującego stanu faktycznego sprawy: Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego - M.K. na podstawie wystawionego przez wierzyciela – Burmistrza tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 sierpnia 2014 r., obejmującego zaległość z tytułu podatku od środków transportowych w wysokości 604,- zł. Podstawę prawną dochodzonego obowiązku stanowiła decyzja Burmistrza nr [...] z dnia [...] 2013 r. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego, w oparciu o ww. tytuł wykonawczy, dokonał zawiadomieniem z dnia 19 września 2014 r. zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w "A" S.A. Dłużnik zajętej wierzytelności przedmiotowe zawiadomienie otrzymał w dniu 25 września 2014 r., natomiast M.K. odpis tego zawiadomienia wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono w dniu 6 października 2014 r. W wyniku zastosowania środka egzekucyjnego w postaci zajęcia rachunku bankowego wyegzekwowano w całości należność główną wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi - egzekucję zakończono w dniu 26 września 2014 r. Pismem z dnia 10 października 2014 r. - z zachowaniem ustawowego terminu - M.K. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 12 sierpnia 2014 r. Jako podstawę zarzutów zobowiązany wskazał: błąd co do osoby zobowiązanego, brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pismem z dnia 15 października 2014 r. organ egzekucyjny przekazał wniesione zarzuty wierzycielowi celem zajęcia stanowiska. Burmistrz w postanowieniu z dnia [...] 2014 r. zajął stanowisko w sprawie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, uznając je za nieuzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wyniku rozpoznania zażalenia na ww. postanowienie – postanowieniem z dnia [...] 2014 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego– po uzyskaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela - postanowieniem z dnia [...] 2015 r., uznał za nieuzasadnione zarzuty w zakresie: błędu co do osoby zobowiązanego oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] 2015 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, albowiem organ I instancji nie odniósł się do zarzutu braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1. Postanowieniem z dnia [...] 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, uznał za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 12 sierpnia 2014 r. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, M.K. złożył zażalenie. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2015 r. w całości, jako przedwczesne i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. I SA/Gd 331/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Burmistrza z dnia [...] 2014 r., wydało w dniu [...] 2014 r. postanowienie, którym uchyliło zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Następnie, w dniu [...] 2016 r. Burmistrz wydał postanowienie - stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, którym uznał zarzuty zgłoszone przez M.K. za nieuzasadnione. W wyniku wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze ostatecznym postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2016 r., utrzymało w mocy ww. postanowienie organu I instancji z dnia [...] 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w wyniku rozpoznania zażalenia – postanowieniem z dnia [...] 2017 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie uznając, że w sprawie nie wystąpiła okoliczność wykluczająca możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem M.K. złożył zażalenie wraz z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej - po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu zażaleniowym - nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia i postanowieniem z dnia [...] 2017 r. utrzymał je w mocy. W ocenie organu, Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem trafnie rozstrzygnął w kwestii zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego błędu co do osoby zobowiązanego z art. 33 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz.U. z 2016 r. poz. 599 ze zm., dalej jako "u.p.e.a."), organ wskazał, że Burmistrz, ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] 2013 r. (doręczoną w dniu 19 grudnia 2013 r.) określił M.K. wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych w kwocie 1.208,- zł za 2013 r. Jak zauważył organ egzekucyjny, wierzyciel nie wskazał, aby M.K. kwestionował istnienie zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych oraz faktu, że nie jest właścicielem samochodu ciężarowego o nr rej. [...] . Zatem podniesiony zarzut błędu co do osoby zobowiązanego uznano za niezasadny. Dyrektor za chybiony uznał zarzut naruszenia art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., to jest zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Organ wskazał, że wierzyciel wyjaśnił, że do M.K. zostało skierowane upomnienie nr [...] wystawione dnia 29 stycznia 2014 r. dotyczące podatku od środków transportowych, które doręczono w dniu 30 stycznia 2014 r. (w trybie art. 43 k.p.a., matce - H.K. ). Oceniając zgłoszony przez zobowiązanego - w oparciu o art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. - zarzut niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów wynikających z art. 27 ww. ustawy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, iż nie zasługuje on na uwzględnienie albowiem tytuł wykonawczy zawiera wszystkie niezbędne elementy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania. W ocenie skarżącego prowadzona egzekucja administracyjna na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] nie powinna zostać dopuszczona do egzekucji. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zarzutów, dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Istota niniejszej sprawy koncentruje się więc wyłącznie na kwestii istnienia podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego, a zatem dotyczy oceny, czy organ prawidłowo uznał zarzuty podniesione przez skarżącego na podstawie art. 33 u.p.e.a. za nieuzasadnione. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł zarzuty oparte na art. 33 § 1 pkt 4 u.p.e.a. (błąd co do osoby zobowiązanego), art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. (brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1) oraz art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. (niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27). Stosownie do art. 34 § 1 u.p.e.a., zarzuty zgłoszone na podstawie wskazanej w art. 33 pkt 1-7, 9, 10, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Zgodnie natomiast z art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Z przywołanej regulacji wynika, że istotnym elementem omawianej procedury jest uzyskanie przez organ egzekucyjny stanowiska wierzyciela, który musi być powiadomiony o złożeniu zarzutów przez zobowiązanego. W niniejszej sprawie procedura ta została zachowana. Dokonana w niniejszej sprawie przez organ egzekucyjny ocena zgłoszonych przez skarżącego zarzutów jest trafna. Nieuzasadniony okazał się zarzut błędu co do osoby zobowiązanego, ponieważ w tytule wykonawczym wskazano osobę, na której ciąży obowiązek zapłaty podatku od środków transportowych wskazanego w decyzji z dnia [...] 2013 r., stanowiącej podstawę egzekwowanego obowiązku. Jak zauważył organ egzekucyjny, wierzyciel nie wskazał, aby M.K. kwestionował istnienie zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych oraz faktu, że nie jest właścicielem samochodu ciężarowego o nr rej. [...] . Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż podniesiony zarzut błędu co do osoby zobowiązanego jest niezasadny. Za chybiony uznać należy również zarzut naruszenia art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., (zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a.). W myśl art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, iż istotą upomnienia jest wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Przy czym samo skierowanie upomnienia nie jest wystarczającą przesłanką do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ponieważ takie upomnienie musi zostać skutecznie doręczone przez wierzyciela i dopiero po upływie 7 dni od daty odbioru upomnienia możliwe jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 września 2008 r., VII SA/Wa 1117/08, publ. www.cbois.nsa.gov.pl; wyrok NSA O/Z we Wrocławiu z dnia 10 września 1999 r., I SA/Wr 1342/98, publ. LEX nr 1692115). Zatem odnosząc się do zarzutu braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 w oparciu o art. 33 § 1 pkt. 7 u.p.e.a. wierzyciel wyjaśnił, że do M.K. zostało skierowane upomnienie nr [...] wystawione dnia 29 stycznia 2014 r. dotyczące podatku od środków transportowych. Przedmiotowe upomnienie zostało doręczone w dniu 30 stycznia 2014 r. (w trybie art. 43 k.p.a., matce - H.K. ). Sąd podziela również stanowisko organu w zakresie zarzutów zgłoszonych w oparciu o przesłankę wymienioną w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. W świetle art. 26 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 27 § 1. u.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera: 1) oznaczenie wierzyciela; 2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację; 3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek; 4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń; 5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej; 6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej; 7) datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela; 8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu; 9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego; 10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej; 11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych; 12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku. Podkreślić należy, że tytuł wykonawczy jest szczególnym dokumentem urzędowym, warunkującym wszczęcie egzekucji. Aby to jednak było możliwe, powinien zawierać wszystkie elementy wymagane w wyżej cytowanym art. 27 u.p.e.a. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy nie wynika, aby tytuł wykonawczy stanowiący podstawę egzekucji prowadzonej wobec skarżącego nie spełniał wymogów art. 27 u.p.e.a. Wobec powyższego zgodzić należy się z Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej, że zarzut skarżącego zgłoszony w oparciu o przesłankę w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. jest nieuzasadniony. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.