I SA/Gd 1071/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2013 r. postanawia: odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 23 września 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach skarżąca spółka podała, że jej kapitał zakładowy wynosi 5.000 zł, posiada środki trwałe o wartości 755.037,15 zł, ostatni rok obrotowy zakończyła zyskiem w wysokości 150.976,59 zł, natomiast za okres od 1 stycznia do 17 września 2016 r. poniosła stratę w wysokości 176.809,98 zł (osiągając przychód w wysokości 1.150.579,28 zł i ponosząc koszty w wysokości 1.327.389,26 zł), saldo jej rachunku bankowego jest ujemne i wynosi 144.849,14 zł, spółka posiada zobowiązania publicznoprawne w kwocie 69.551,25 zł, wobec dostawców w kwocie 77.554,76 zł oraz z tytułu zaciągniętych kredytów w kwocie 510.000 zł. Referendarz sądowy uznał przedmiotowe oświadczenie za niewystarczające do dokonania oceny bieżącej kondycji finansowej spółki. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 29 września 2016 r., wydanym na podstawie art. 255 p.p.s.a., wezwano stronę skarżącą do przedłożenia w terminie 14 dni: a/ odpisu zeznania podatkowego CIT-8 za rok 2015; b/ odpisu sprawozdania finansowego (wraz z informacją dodatkową) sporządzonego za rok obrotowy 2015; c/ dokumentów księgowych, z których wynikałaby wysokość osiągniętego przez spółkę dochodu (przychodu) lub poniesionej straty, a także kosztów uzyskania przychodów od 1 czerwca 2016 r.; d/ odpisów deklaracji VAT-7K złożone za ostatnie dwa kwartały, bądź VAT-7 złożonych za miesiące od czerwca 2016 r.; e/ wyciągu ze wskazanego we wniosku rachunku bankowego, obejmującego okres od 1 czerwca 2016 r. wraz z historią dokonanych na nim operacji (wpłat, wypłat, przelewów) i stanem salda; f/ wyciągów z rachunków bankowych prowadzonych dla obsługi kredytów spółki oraz jasnego wskazania, z jakich środków spółka finansuje miesięczne raty kapitału i odsetek; w przypadku gdy spółka zaprzestała spłaty kredytów – przedłożenia zaświadczenia z banku potwierdzającego tę okoliczność wraz ze wskazaniem aktualnego stanu zadłużenia z tego tytułu; g/ zestawienia stałych wydatków ponoszonych na bieżące koszty prowadzonej działalności (opłaty za lokal, telefony, samochody, koszty wynagrodzeń pracowników, koszty obsługi księgowej itp.) oraz jasnego wskazania, z jakich środków są one ponoszone; h/ raportów kasowych od 1 czerwca 2016 r.; i/ zestawienia aktualnego stanu wymagalnych zobowiązań spółki wobec Skarbu Państwa oraz dostawców, a także jej należności. Skarżąca spółka została przy tym poinformowana, że niezastosowanie się do treści wezwania będzie skutkować odmową przyznania spółce prawa pomocy. Skarżąca spółka nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. Wezwanie referendarza sądowego pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka nie wykazała zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Wskazać należy, że jedynym instrumentem służącym weryfikacji oświadczeń wnioskodawcy i tym samym umożliwiającym prawidłową ocenę jego kondycji finansowej, jest unormowanie zawarte w art. 255 p.p.s.a., zgodnie z którym odpowiednich informacji czy też dokumentów musi dostarczyć sam wnioskodawca. Przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy brak jest bowiem możliwości poszukiwania z urzędu faktów przemawiających na korzyść ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy, dokonywana jest jedynie ocena w świetle art. 246 § 1 i § 2 p.p.s.a. tych okoliczności, które wskazała strona (por. postanowienia NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 235/06 oraz z dnia 24 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 128/05, publ. CBOSA). W konsekwencji bierność wnioskodawcy skutkuje niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości dotyczących jego rzeczywistych możliwości płatniczych i traktować ją należy jako niewykazanie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.