I SA/Gd 1072/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 29 września 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżący W. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony profesjonalnego pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Referendarz sądowy, na podstawie oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów dołączonych do wniosku oraz przedłożonych przy sprawie o sygn. akt I SA/Gd 720/17 (odpisów: decyzji o waloryzacji emerytury z dnia 23 marca 2016 r. i 16 marca 2017 r., zawiadomienia komornika sądowego z dnia 25 stycznia 2017 r. o stanie egzekucji prowadzonej względem majątku skarżącego, postanowienia sądu rejonowego z dnia 10 maja 2017 r. o wpisaniu do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych, zaświadczenia z dnia 7 czerwca 1996 r. na okoliczność ustanowienia opiekunem), ustalił, co następuje: skarżący utrzymuje się z emerytury, która po uwzględnieniu dokonywanych potrąceń egzekucyjnych w wysokości 311,71 zł wynosi 740,94 zł netto, od 1996 r. sprawuje opiekę nad ubezwłasnowolnioną całkowicie żoną, która otrzymuje rentę oraz dodatek pielęgnacyjny w łącznej wysokości 1.350 zł netto. Z kwoty tej 950 zł przeznacza na opłaty za mieszkanie (żona zamieszkuje w [...]). Małżonkowie nie posiadają jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, majątek wnioskodawcy stanowi udział w 1/12 części w nieruchomości o powierzchni 1.570 m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni 112 m2. Koszty związane z utrzymaniem tej nieruchomości, tj. opłaty za ogrzewanie, energie elektryczną, odprowadzanie ścieków oraz podatek od nieruchomości uiszczane są przez brata skarżącego. Komornik sądowy prowadzi przeciwko skarżącemu 21 postępowań egzekucyjnych – na dzień 25 stycznia 2017 r. łączne zadłużenie skarżącego wobec wierzycieli wynosiło 222.911,09 zł. Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. skarżący został wpisany do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych jako osoba zobowiązana do wyjawienia majątku. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący nie ma realnych możliwości poniesienia w niniejszej sprawie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.