I SA/Gd 1073/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-01-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o udzieleniu pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nadaje się do wykonania w rozumieniu przepisów PPSA, a tym samym czy można wstrzymać jego wykonanie?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o udzieleniu pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego jest bezzasadny, ponieważ tego rodzaju akty administracyjne, ze swej istoty, nie nadają się do wykonania w rozumieniu przepisów PPSA. Nie wymagają one bowiem żadnej czynności stron, a tym samym nie rodzą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie ich wykonania.
Stan faktyczny
Skarżący J.L. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji podatkowej. W skardze J.L. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie uzasadnił go w żaden sposób. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu stosowania prawa podatkowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J.L. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego, przy czym w żaden sposób nie uzasadnił podstaw swojego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis odnosi się jedynie do orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia. W związku z tym Sąd uznał, że wniosek podatnika sformułowany jako wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji jest w istocie wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Odmienna interpretacja prowadziłaby do stwierdzenia, że żądanie skarżącego nie znajduje podstawy prawnej w obowiązujących przepisach. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Wniosek podatnika odnosi się do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego, a więc ze swej istoty nie nadającej się do wykonania, gdyż nie wymaga ona żadnej czynności stron. W związku z tym, za bezzasadny uznać należy złożony przez podatnika wniosek. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło