I SA/Gd 1077/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, kwiecień i maj oraz od lipca do grudnia 2005 r. postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 8.856 zł /słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych/ za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał J. Z. prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego R. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2011 r. oddalił skargę J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...]. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one przez skarżącego opłacone. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzje lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c) w innej sprawie – 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wartość przedmiotu sprawy Przewodniczący Wydziału I ustalił na kwotę 234.439 zł. Zgodnie z § 6 pkt 7 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego rozporządzenia wynosi 7.200 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji – po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług – przysługuje w wysokości 8.856 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.