I SA/Gd 1083/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji w sprawie podatku akcyzowego za styczeń 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. K.M. wniósł do tutejszego sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r., wydane na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), którym odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie określenia K.M. zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, złożonego w związku ze wznowionym postępowaniem. W piśmie z dnia 19 czerwca 2017 r. skarżący wniósł na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie podatku akcyzowego do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. może wstrzymać wykonanie tylko takiego aktu administracyjnego, który podlega wykonaniu w sposób dobrowolny, lub też w razie braku pożądanego działania przez zobowiązanego – w sposób przymusowy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu polega więc na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W przypadku, gdy zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, nie można wstrzymać jego wykonania. Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem zaskarżone postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania wskazanej na wstępie decyzji nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Nie wywołuje ono również skutków materialnoprawnych. Zatem w stosunku do niego, nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.