I SA/Gd 1085/10

Dnia 22 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" S.K.A. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie Decyzją z dnia 24 sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą "A" S.K.A. (dalej w skrócie zwana Spółką) stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych. Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o zawieszenie postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przez Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, że zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed ETS. Jak wynika z treści skargi oraz ustaleń dokonanych przez Sąd, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2130/08 zwrócił się do ETS z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści: 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? Nie może budzić wątpliwości, że w następstwie rozpoznania pytań przez ETS zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Należy zauważyć, że celem pytań postawionych przez Naczelny Sąd Administracyjny, na co wprost wskazuje treść uzasadnienia, jest m.in. wyjaśnienie tego, czy dla zastosowania zwolnienia z podatku kapitałowego czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 Dyrektywy istotny jest stan prawny obowiązujący w dniu 1 stycznia 1986 r. we Wspólnocie – wzorzec wynikający ze wspólnotowego systemu podatku kapitałowego ustanowionego na mocy Dyrektywy, czy też stan prawny obowiązujący w Rzeczypospolitej Polskiej, która w tym czasie nie była członkiem Wspólnoty. Okoliczności będące przedmiotem pytań prejudycjalnych mają zatem podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, albowiem Spółka, domagając się stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych swoje żądanie opiera właśnie na przepisach prawa wspólnotowego uznając, że przepisy prawa krajowego stanowiące podstawę wydanej decyzji pozostają w sprzeczności z przepisami Dyrektywy 69/335/EWG. Konsekwencją rozstrzygnięcia jakie zapadnie przed ETS może być zatem konieczność stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji i wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.