I SA/Gd 1086/07

Sygn. akt I SA/Gd 1086/ 07 POSTANOWIENIE Dnia, 19 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 roku w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z 25 września 2007 roku sygn. akt: [...] w przedmiocie określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od lutego do grudnia 2005 roku postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z 11 grudnia 2007 roku uznanym za doręczone skarżącemu 15 stycznia 2008 roku, w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 z poźn. zmianami zwaną dalej p.p.s.a.), wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 34.179,00 złotych, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. WSA w Gdańsku na podstawie rejestru dochodów oraz kwitariusza ustalił, że od 13 grudnia 2007 roku do 29 lutego 2008 roku na rachunek bankowy sądu nie wpłynął wpis sądowy w kwocie 34.179,00 złotych do sprawy ze skargi M. G. reprezentowanego przez doradcę podatkowego M. Z. W związku z powyższym postanowieniem z 17 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę. W dniu 14 marca 2008 roku skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 34.179,00 złotych, natomiast pismem z 10 kwietnia 2008 roku zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zarządzenie sądu wzywające zobowiązanego do uiszczenia wpisu nie zostało skutecznie doręczone stronie bez jej winy. Skarżący podniósł w uzasadnieniu wniosku, że przyczyną nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie były zaniedbania pracowników urzędu pocztowego w B., którzy często w godzinach pracy biura pełnomocnika skarżącego, doradcy podatkowego M. Z. nie doręczają przesyłek poleconych zostawiając jedynie zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej. I to pomimo, że w tym czasie w biurze doradcy podatkowego "B" przebywa kilku pracowników zaś biuro "B" otwarte jest codziennie od godziny 800 do 1600. Z zawiadomień pozostawianych przez pracowników poczty nie wynika, jakiego rodzaju jest to pismo, często nieczytelnie wpisane są numery przesyłek, daty ich pozostawienia i daty odbioru przesyłek. Strona skarżąca podniosła, że poczta miała przy zachowaniu należytej staranności możliwość doręczenia wezwania zarówno do biura jak i wręczenia go w palcówce pocztowej min. w terminach 19, 27, 28 grudnia a także 7 i 14 stycznia 2008 roku gdyż w terminach tych pełnomocnik skarżącego odebrał szereg pism z innych sądów i instytucji. W końcowej części uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, że nie zna powodów, które nie pozwoliły placówce pocztowej w B. doręczyć stronie zarządzenia WSA w Gdańsku wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Gdyby stronie doręczono zawiadomienie to zostałoby ono odebrane wraz z inną korespondencją odebraną przez pełnomocnika skarżącego z urzędu pocztowego we wskazanych wyżej terminach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd. Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego strona wskazała błędy w funkcjonowaniu palcówki pocztowej w B., która zdaniem wnioskodawcy miało możliwość doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w biurze pełnomocnika wnioskodawcy "A" w B. lecz z niewiadomych powodów nie uczyniła tego. Strona skarżąca podniosła, że poczta miała również, przy zachowaniu należytej staranności, możliwość doręczenia wezwania w palcówce pocztowej w tym w terminach 19, 27, 28 grudnia a także 7 i 14 stycznia 2008 roku, gdyż w tych dniach pełnomocnik skarżącego odebrał szereg pism z innych sądów i instytucji. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie można uznać, aby po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jeżeli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (por. wyrok SN z 21 lutego 2002r., I PKN 903/00, Prok. i Pr. 2003, nr 15, poz. 39 – dodatek). W szczególności stwierdzić należy, że brak podstaw do przyjęcia iż urząd pocztowy w B. nie doręczył pełnomocnikowi skarżącego, zawiadomienia o zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na znajdującej się w aktach sprawy korespondencji sądowej widnieją dwie adnotacje o awizowaniu przesyłki 31 grudnia 2007 roku oraz powtórnie 8 stycznia 2008 roku. Na odwrocie koperty, jako powód nie doręczenia korespondencji wskazano nieobecność adresata w biurze "B" przy ulicy [..] w B.. Opisane powyżej czynności urzędu pocztowego w B. czynią zadość wymaganiom art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zmianami zwaną dalej p.p.s.a.) oraz Rozporządzenia w sprawie szczegółowego trybu doręczenia pism sadowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 55, poz. 489). Wskazanie przez skarżącego, iż w dniach 27, 28 grudnia 2007 roku, a także 7 i 14 stycznia 2008 roku odebrał inną korespondencję, nie dowodzi wcale niestaranności działania urzędu pocztowego w B.. Sąd rozpatrując przedmiotową sprawę i biorąc pod uwagę wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia kwestii okoliczności, miał uzasadnione podstawy do zakwestionowania wiarygodności wyjaśnień pełnomocnika skarżącego odnośnie zachowania należytej staranności przy odbiorze korespondencji procesowej. Już chociażby sam fakt, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego wprost nie potwierdził faktu otwarcia biura "B" w dniu pierwszego awizowania korespondencji sądowej tj. 31 grudnia 2007 roku, rodzi pewne wątpliwości. Bowiem na postawie doświadczenia życiowego wiadomo, że biura często z uwagi na zbliżający się Nowy Rok, właśnie w tym dniu są zamknięte. Zarzucanie poczcie niedochowania należytej staranności rozpatrywanym przypadku, przy równoczesnym regularnym odbieraniu innych listów z urzędu pocztowego, zdaniem sądu również dowodzi pewnej niekonsekwencji profesjonalnego pełnomocnika. I tak: 1) zawiadomienie o rozprawie WSA w Gdańsku z 15 grudnia 2007 roku odebrane zostało 28 grudnia 2008 roku (po 13 dniach), 2) postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 4 grudnia 2007 roku odebrane zostało 27 grudnia 2007 roku (po 23 dniach), 3) odpis wyroku WSA w Poznaniu i pismo z 13 grudnia 2007 roku odebrane 19 grudnia 2007 roku (po 6 dniach), 4) Pismo z WSA w Szczecinie z 7 stycznia 2008 roku odebrane 14 stycznia 2008 roku (po 7 dniach), 5) Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 27 grudnia 2007 roku odebrane 7 stycznia 2008 roku (po 11 dniach), 6) Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. 14 grudnia 2007 roku odebrane 27 grudnia 2007 roku (po 13 dniach) We wszystkich wskazanych wyżej przypadkach termin doręczenia korespondencji przez pocztę był stosunkowo krótki, co zdaniem sądu dowodzi, wbrew twierdzeniu skarżącego, sprawności funkcjonowania urzędu pocztowego w B. Wreszcie, trzymając się wątku odbioru korespondencji z urzędu pocztowego w B. przez pełnomocnika skarżącego, wskazać należy, że jeżeli listonosz pozostawił zawiadomienie o niemożności doręczenia pisma adresatowi na drzwiach biura "B" dwukrotnie tj. 31 grudnia 2007 roku i następnie 8 stycznia 2008 roku to błędne jest twierdzenie sformułowane w skardze, iż przy dochowaniu należytej staranności poczta miała możliwość doręczenia pisma zarówno do biura jak i wręczenia go w placówce pocztowej w dniach 19, 27, 28 grudnia 2007 roku oraz 7 i 14 stycznia 2008 roku, gdyż trzy pierwsze terminy z oczywistych powodów nie mogą zostać uwzględnione. W piśmie z wnioskiem o przewrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Uprawdopodobnienie tych okoliczności nie jest jednakże wystarczające do uwzględnienia wniosku. Okoliczności uprawdopodobnione przez stronę mogą stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku dopiero wówczas, gdy ich ocena wskazuje, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy (tak też. postanowienie SN z 13.X.2005r. sygn. akt. IV CZ 91/05). W rozpatrywanym przypadku, zdaniem sądu to doradca podatkowy będący profesjonalnym pełnomocnikiem skarżącego nie dochował należytej staranności wymaganej od profesjonalisty. W istocie w tym przypadku chodzi o "ogólne wymagania", tyle tylko, że ogólne wymagania nie wobec przeciętnego podmiotu, ale wobec przeciętnego profesjonalisty. Jest więc oczywiste, że dochodzi tu do podwyższenia zakresu wymagań. Zdaniem sądu, skarżący nie wykazał aby działania urzędu pocztowego w B. podejmowane były nieprawidłowo, bądź ze zbędną zwłoką. Wprost przeciwnie. W świetle przytoczonych przez skarżącego przykładów działania poczty, z których wynika, że korespondencja doręczana jest regularnie i terminowo, i przy jednoczesnym zachowaniu przez urząd pocztowy w B. w pełni trybu ustawowego przy doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie, sąd doszedł do przekonania że przyczyn nieodebrania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należy upatrywać w wadliwym funkcjonowaniu biura pełnomocnika, bądź niedopatrzenia pracowników pełnomocnika odpowiedzialnych za obiór korespondencji niż nieprawidłowości w działaniu poczty. Dlatego w rozpatrywanym przypadku aktualność zachowuje orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 25 lutego 1999r. w myśl którego "pełnomocnik odpowiada za winę osób którymi się posługuje, w szczególności zaniedbanie przez personel administracyjny kancelarii adwokackiej czynności koniecznej do zachowana terminu procesowego zleconej przez adwokata będącego pełnomocnikiem strony nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu" (postanowienie SA w Lublinie z 25 lutego 1999r., I ACa 17/99 Apel. – Lub. 1999, nr 2, poz. 5). Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, w szczególności skuteczne doręczenie wezwania pełnomocnikowi skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a., tzn. strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.