I SA/Gd 1094/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r. oddalił skargę F. T. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 23 lutego 2011 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 46). W dniu 5 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego, k. 58) skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wedle zaś paragrafu trzeciego tego przepisu w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych skargę może sporządzić doradca podatkowy, zaś w sprawach z zakresu własności przemysłowej rzecznik patentowy. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W art. 175 p.p.s.a. ustawodawca ustanowił wymóg, aby skarga kasacyjna została sporządzona przez jeden z wymienionych w tym przepisie podmiotów, legitymujących się określonymi uprawnieniami. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, nie budzi najmniejszych wątpliwości fakt, że skarga kasacyjna z dnia 5 kwietnia 2011 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, a z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący był profesjonalnym pełnomocnikiem legitymującym się uprawnieniem do sporządzenia skargi kasacyjnej. W związku z tym skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną. Ponadto Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, że zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że skarżący otrzymał odpis wyroku w dniu 23 lutego 2011 r., natomiast skargę kasacyjną złożył za pośrednictwem poczty w dniu 5 kwietnia 2011 r., a zatem z uchybieniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Tym samym wobec wniesienia skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony po upływie terminu do jej wniesienia, zgodnie z art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w postanowieniu.