I SA/Gd 1096/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-09-18

Skład orzekający: Małgorzata Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego)?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca wykazała wystarczająco swoją trudną sytuację materialną, przedstawiając dowody takie jak niskie dochody z renty i zasiłku pielęgnacyjnego, brak oszczędności, wspólne gospodarstwo domowe z niepracującym mężem oraz konieczność ponoszenia znacznych wydatków na leczenie i rehabilitację. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 PPSA, sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Stan faktyczny
Skarżąca U.S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) w sprawie dotyczącej odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy z powodu niewystarczających dokumentów. Po wniesieniu sprzeciwu i uzupełnieniu dokumentacji przez skarżącą, sąd rozpoznał sprawę.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 2 czerwca 2008 r. U.S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Uznając, ze zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie strony pozostaje niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, referendarz sądowy na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") wezwał U.S. do przedłożenia stosownych dokumentów w tym m.in. odpisów zeznań podatkowych oraz wyciągów i wykazów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię i jej małżonka rachunków bankowych, obrazujących historię i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. referendarz sądowy odmówił U.S. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawczyni selektywnie wykonała nałożony na nią obowiązek przedłożenia wymienionych w wezwaniu dokumentów. Tym samym przedłożony materiał dowodowy w dalszym ciągu nie potwierdza bardzo ważnych dla oceny jej sytuacji finansowej okoliczności, takich jak nieuzyskiwanie dochodów przez małżonka oraz nieposiadanie przez małżonków środków pieniężnych na rachunkach bankowych. Do wniesionego od powyższego postanowienia sprzeciwu U.S. dołączyła zaświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] o otrzymanym przez męża w lipcu 2007 r. zasiłku celowym w kwocie 150 zł za miesiąc lipiec 2007 r. oraz pobieranym przez skarżącą w okresie od 1 października 2006 r. do 31 lipca 2008 r. zasiłku pielęgnacyjnym w miesięcznej wysokości 153 zł., odpis zeznania podatkowego skarżącej za 2007 r., zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego o braku podstawy opodatkowania za 2007 r. w odniesieniu do C.S., zaświadczenia [...] Banku Spółdzielczego w [...] informujące o współposiadanym przez C. oraz U..S. koncie, na którym na dzień 12 sierpnia 2008 r. zostały zgromadzone środki pieniężne w wysokości 8, 05 zł. (stan konta został dodatkowy potwierdzony wyciągiem z historii rachunku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustaw p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o którego przyznanie wnioskuje skarżąca obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca przedstawiła, przy szczególnym uwzględnieniu materiałów dołączonych do sprzeciwu, wystarczające dla oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych dowody, przemawiające za przyznaniem prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że zgodnie ze złożonym przez wnioskodawczynię oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który nie uzyskuje żadnych dochodów. Małżonkowie utrzymują się z renty w wysokości 561,66 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 150 zł, otrzymywanych przez wnioskodawczynię, nie posiadają żadnych oszczędności (stan wspólnego konta wykazuje stan bliski zeru), papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 56 m2. Znajdujące się w aktach sprawy orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności potwierdza ponadto, że zła kondycja skarżącej warunkuje ponoszenie przez nią znacznych nakładów finansowych na poratowanie zdrowia. Podkreślenia wymaga dysproporcja pomiędzy wysokością miesięcznych dochodów przypadających na gospodarstwo domowe U.S. już tylko z koniecznymi wydatkami utrzymania domu. Wysokość uzyskiwanych przez skarżącą dochodów wskazuje więc nie tylko, że nie jest ona ponieść niezbędnych kosztów utrzymania siebie oraz męża, ale także niezbędnych kosztów rehabilitacji i leczenia, a tym bardziej jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. W konsekwencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło