I SA/Gd 1097/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzkucyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowo-administracyjne. T. R. pismem z dnia 8 lipca 2013 r. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 maja 2013 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. T. R. w piśmie z dnia 5 września 2013 r. złożył oświadczenie, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia wymienionych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne i wiążące sąd. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu